ماچه زرافه

عمو عزرائیل، پیاده شو با هم بریم

2010-09-28T02:43:00.002+03:30

امروز به فاصله سه چهار ساعت، خبر فوت پدران دو تا از دوستان و همکاران رسید. طنز تلخ قضیه اونجا بود که دومی، توی فیس بوک، به اولی تسلیت گفته بود و از بقیه دوستان و همکاران هم خواسته بود که هوای همکار اول رو داشته باشن، که ناگهان (ناگهان به معنای واقعی کلمه) خبر فوت پدر خودش هم رسید.

و چقدر سخته شنیدن چنین خبرهایی از چند هزار مایل دورتر؛ اونهم وقتی که حتی نمی تونی بری و برای آخرین خداحافظی، ببینی عزیزت رو.

عمو عزرائیل، می دونیم که ماموری و معذور؛ اما عجالتا شرایط ما رو درک کن و یه مدتی، ما و دوستان و همکارانمون رو بیخیال شو! جای دوری نمیره

حسی غریب

2010-09-18T01:12:00.002+04:30

بیشتر از یک سال و هشت ماه، توی این وبلاگ چیزی ننوشتم. هر روز، انقدر برای گزارش های کوتاه و بلند تلویزیونی مطلب نوشته بودم که دیگه فرصت، یا حتی حوصله ای برای نوشتن در اینجا باقی نمی موند. کتمان نمی کنم که بخشیش هم از تنبلی بوده البته؛ اما خیلی وقتها هم واقعا دلم می خواست چیزی رو اینجا بنویسم- برای دل خودم- اما حقیقتا وقتش رو نداشتم.

الان هم شرایط تغییری نکرده. نمی دونم می تونم این فرصت رو برای خودم جور کنم که بطور مرتب- حتی اگه شده چند خط- اینجا بنویسم یا نه. اما امشب، بعد از خوندن آخرین پست یک دوست قدیمی، پیش از اینکه ایران رو ترک کنه، احساس کردم باید دوباره شروع کنم به نوشتن در اینجا....امیدوارم که بتونم اینکار رو ادامه بدم

کار واقعی

2009-01-16T04:16:00.002+03:30

پانزدهم ژانویه: دو روز گذشت! دیروز که روز اول بود، خیلی هیجان و استرس داشتیم، اما خب به هر حال یه جورایی هم مطمئن بودیم که مشکلی پیش نمیاد.
اما امروز که اون هیجان و همراهی های دیروز تموم شده بود، تازه کار اصلی شروع شد! حالا دیگه مثل قطاری می مونه که راه افتاده و ترمز هم نداره! خلاصه ماه عسل تموم شد و دیگه هر روز، همین آشه و همین کاسه. دیگه هرگز روزی نخواهد بود که همه بچه ها با هم تعطیل باشیم و بتونیم یه برنامه همگانی بذاریم. زندگیه دیگه

شروع

2009-01-14T06:17:00.002+03:30

چهاردهم ژانویه: فقط چند ساعت مونده. یعنی الان دیگه کمتر از یازده ساعت. بعد از بیش از یه سال برنامه ریزی و هشت ماه تمرین جدی و پرفشار، تا حدود ده ساعت و نیم دیگه اولین برنامه ها روی آنتن میره و خب میلیونها نفر می بینن که تو این مدت ما چه می کردیم و از این به بعد قراره چه بکنیم. امیدوارم همونقدر که خودمون امیدواریم، مخاطب ها هم امیدوار باشن و فردا ازمون مایوس نشن. البته خب فک می کنم شاید تا مدتی (مثلا سه ماه)، هنوز اونقدر که باید و شاید حرفه ای نباشیم. اما امیدواریم مخاطب ها صبور باشن و بهمون فرصت بدن تا ضعف هامون رو حتی الامکان برطرف کنیم.... نمی دونم چرا این چند ساعت پایانی اینقدر سخت میگذره. امیدواریم فرداشب این موقع، با اعصاب راحت خوابیده باشم. مردم (منظورم بیننده هاست) هم همینطور.

غزه

2009-01-04T03:23:00.005+03:30

سوم ژانویه. "زندگی، جنگ، و دیگر هیچ"* این حکایت مردم غزه در آغازین روزهای سال جدید میلادی و قمریه

آخرین دقایق شنبه، سومین روز سال نوی میلادیه. چند ساعت پیش، نیروهای پیاده و زرهی اسرائیل، وارد غزه شدن. از اون لحظه تا الان درگیری های خیلی شدیدی توی این شهر جریان داره. توی همون لحظات اول، حداقل سیزده تا فلسطینی دیگه بر اثر شلیک گلوله تانک، کشته شدن. مقام های بیمارستانی غزه، تقریبا دو ساعت پیش گفتن که تعداد کشته های این هشت روز، از مرز چهارصد و پنجاه نفر گذشته. بی شک تا الان این آمار بالاتر هم رفته. از اون طرف، حماس هم با خمپاره داره به سربازای اسرائیلی حمله می کنه و اونها هم ادعا می کنن که تعدادی از سربازای اسرائیلی رو کشتن. اما هنوز هیچ آمار رسمی و دقیقی وجود نداره. باید تا فردا صبر کرد.

واکنش ها هم کم نبوده تا الان. در اولین لحظات حمله، یک سخنگوی ارتش اسرائیل ادعا کرد که این عملیات، "دفاعیه و نه هجومی"! ساعتی بعد هم اهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل اعلام کرد که این عملیات زمینی، ممکنه "چندین روز" ادامه داشته باشه. باراک همینطور تلویحی حزب الله لبنان رو هم خطاب قرار داد و گفت اسرائیل در مرزهاش با لبنان، "آمادگی هر تحولی" رو داره. محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی ها هم ورود ارتش اسرائیل به غزه رو به شدت محکوم کرد. قراره تا چند دقیقه دیگه، شورای امنیت سازمان ملل متحد نشست اضطراری داشته باشه. فرانسه هم عملیات زمینی ارتش اسرائیل رو محکوم کرد. بریتانیا خواستار آتش بس فوری دو طرف شده. واکنش های جهانی همینطور ادامه داره.

اما سه چهار ساعت قبل از شروع عملیات زمینی، حدود ده هزار نفر توی میدون ترافالگار لندن جمع شده بودن و بر علیه اسرائیل و جنگ و در دفاع از فلسطینی ها شعار می دادن. ایرانی های زیادی هم بینشون بودن. جالب اینکه کن لیوینگستون، شهردار پیشین لندن هم در بین این جمعیت حضور داشت. بعد از شروع حمله هم، گروه زیادی جلوی سفارت اسرائیل جمع شدن و شعار دادن و پرچم اسرائیل رو آتیش زدن.

با همه اینها، غزه اما تنها جای خبرخیز امشب دنیا نبود. توی همین گیر و دار غزه، یه زلزله قوی به شدت هفت و دو دهم تا هفت و هشت دهم در مقیاس ریشتر هم در حوالی اندونزی رخ داد. ظاهرا مرکز این زلزله در عمق اقیانوس بوده و سیستم های هشدار تسونامی این کشور فعال شده. البته هنوز هیج گزارشی در مورد خسارات و تلفات احتمالی این زلزله منتشر نشده

با بحران مالی جهانی به استقبال سال 2009 رفتیم و با این همه خونریزی هم شروعش کردیم. ادامه این سال، چه خواهد شد؟

____________________________________________________

* نام یکی از آثار معروف اوریانا فالاچی

امنیت

2009-01-03T01:49:00.002+03:30

دوم ژانویه. با یکی از دوستان به ریچموند پارک رفتیم. ریچموند، در غرب لندن، یه پارک جنگلیه که چند گونه حفاظت شده از حیوانات هم توش زندگی می کنن. از جمله گله های بزرگ گوزن، آهوهای قرمز و آهوهای زرد. گذشته از زیبایی طبیعی این پارک، چیزی که خیلی جالبه، احساس آرامش و امنیت این حیوانات در حضور انسان هاست. اصولا آهو جانور ترسوییه و گوزن هم به ندرت اهلی میشه و قاعدتا این حیوون ها نباید با آدمیزاد، همزیستی چندانی داشته باشن. اما طبیعت دوستی این مردم باعث شده که این حیوانات وحشی، به آدمها اعتماد کنن و اجازه بدن که تا فاصله خیلی کمی بهشون نزدیک بشیم. یعنی انقدر احساس امنیت می کنن که می تونی بری وسط گله شون و اونها با اینکه کاملا هشیارن و همه حرکاتت رو زیر نظر دارن، اما باز آرامش دارن و فرار نمی کنن.

کاری نداریم، اما چیزی که امروز با دیدن آرامش و امنیت اونها خیلی فکرم رو مشغول کرده بود، این بود که توی این دنیا، خیلی از آدمها، حتی تو شهر و کشور و محل خودشون هم چنین حس امنیت و آرامشی رو تجربه نمی کنن و ازش محرومن. واقعا چرا؟

سلام

2009-01-02T01:19:00.003+03:30

اول ژانویه 2009. شروع یک سال دیگه. دیشب توی شهر غوغایی بود. آتیش بازی های اطراف لاندن آی هم که فوق العاده بود. این آتیش بازی ها و نورپردازی ها، کار یه طراح فرانسوی بود. بخشی از اون رو توی تلویزیون دیدم. دل و دماغ اینو نداشتم که برم و از نزدیک تماشا کنم. نمی دونم، شاید بخشی از این بی دل و دماغی، بخاطر فجایع غزه باشه. شاید هم دلیل یا دلایل دیگه ای داشته باشه. نمی دونم. عجالتا فقط می تونم آرزو کنم که همه سال بهتری رو در پیش رو داشته باشن؛ هرچند شاید آرزویی ساده اندیشانه وغیر واقع بینانه باشه. اما به هر حال، یه آرزوست.

روی مدار رقابت

2007-11-08T15:12:00.000+03:30

پنجاه سال از شروع عصر فضا گذشت. مطلبی در این ارتباط را اینجا بخوانید

فیلی که در همه سایت ها می خوابد؛ با دیر و زود؛ اما بدون سوخت و سوز

2007-10-01T01:09:00.000+03:30

و سرانجام فیل ما هم تر زد؛ با همه تلاش و دقتی که در" بهانه دست کسی ندادن" کرده بودیم. جالب آنکه از همین امروز، دادستان کل کشور دری نجف آبادی، مسئولیت کمیته تشخیص مصادیق رو هم به عهده گرفت.

چرخ گرد و مدور است؛ یعنی باید باشد

2007-09-17T13:35:00.000+03:30

خب به حول و قوه الهی "مدیران جوان" دولت نهم بعد از یک سال و نیم به این نتیجه رسیدن که پرداخت وام 10 میلیونی مسکن، نه تنها مشکلی رو از مشکلات افراد فاقد مسکن حل نمیکنه؛ بلکه با ایجاد تورم مضاعف و کاذب باعث تشدید این مشکل هم شده. در نتیجه در اقدامی انقلابی، پرداخت این وام رو متوقف کردن. این در حالیه که از همون یک سال و نیم پیش که این کار شروع شد، اکثر کارشناسای اقتصادی به مشکلات ناشی از چنین کاری اشاره می کردن؛ اما مدیران جوان ما می خواستن خودشون چرخ رو اختراع کنن.

یه شاهکار دیگه این مدیران عزیز هم متوقف کردن سیستم تغییر ساعت فصلی از دو سال پیش و به بهانه بی تاثیر بودن این کار در زمینه صرفه جویی انرژی و نیز ایجاد سردرگمی برای مردم! بود که بعد از دو سال به این نتیجه رسیدن که بابا کشورهای دنیا لابد یه چیزی می دونستن که نزدیک صد ساله دارن این کار رو می کنن.

البته این دو مورد، تنها موارد شاهکارهای مدیران جوان ما نبودند و نیستند. مواردی مثل تغییر ساعت کار بانک ها و امثالهم رو هم به یاد داریم که این حضرات در راه اختراع چندباره چرخ،و با استفاده از روش ترایال اند ارور (سعی و خطا) کارهایی رو کردن و بعد از کلی وقت برگشتند سر جای اول. به عبارتی، بخش زیادی از کار و بودچه دولت در این دو سال، صرف این شاهکارها شده.

به هر حال به نظر می رسه این دوستان از تلاش خسته نمی شن و حاضر نیستن چرخ های اختراع شده توسط انسان نخستین رو به رسمیت بشناسن و اصرار دارن که از جیب ملت، چرخ خودشون رو اختراع کنن. باشه، ما که حریفشون نمی شیم؛ اما لا اقل یکی به اینا بگه چرخ باید گرد باشه، که اقلاً بیشتر از این پول بیت المال رو واسه اختراع چرخ های مربع و مثلث و ذوذنقه ای شکل، هدر ندن

استعفا در شهرداری شیراز

2007-09-17T13:33:00.000+03:30

امروز یکشنبه 25 شهریور ماه، شهردار شیراز به همراه هشت تن از شهرداران مناطق و هشت تن از دیگر همکاران خود بطور دسته جمعی استعفای خود را تقدیم شورای شهر کردند.
علت این اقدام، "تصمیمات ضد و نقیض دیوان عدالت اداری" در ارتباط با پروژه در دست احداث "برج تجارت جهانی" در خیابان قصردشت این شهر اعلام شده است.
بنا به اعلام شهرداری و فهندژ یکی از اعضای شورای شهر شیراز، از آنجا که مسئولین این پروژه عمرانی بدون اخذ مجوز، اقدام به قطع اشجار، اشغال فضای پیاده رو و نیز خاکبرداری گسترده کرده اند، شعبه 28 دیوان عدالت اداری رای به تخلف آنان داده بوده؛ اما شعبه 31 دیوان عدالت اداری، ضمن رد رای شعبه 28، فرمان به صدور مجوز توسط شهرداری داده است.
همچنین در رای شعبه 31 آمده است که عوارض متعلقه به این پروژه نیز باید طبق تعرفه سال 1384 دریافت شود، که به گفته یکی از اعضای شورای شهر، به معنای تخفیفی در حد " 20 میلیارد" (ریال یا تومان مشخص نبود) است.
البته برخی از اعضای شورای شهر نیز معتقد بودند که "موضوع آنقدرها هم حساس نیست" و مشکل به سادگی قابل حل است.
در هر حال، شورای شهر هنوز استعفای شهردار و همکارانش را نپذیرفته و اعلام کرد که این موضوع در جلسات بعد بررسی خواهد شد.

رمضان و نوابغ اقتصاد و مدیریت

2007-09-13T16:36:00.000+03:30

داستان سهمیه بندی بنزین رو که یادتون هست. همین که دولت نهم جزو افتخارات و حتی معجزات اقتصادی خودش میدونه. اصلاً نمی خوام راجع به ضعف ها و مشکلات عجیب و غریب این سیستم صحبت کنم. کاری به عدم آمادگی زیرساخت های شبکه کشور و اصولاً بحث های سخت افزاری و نرم افزاری این برنامه ندارم. کاری هم به مدیریت و برنامه ریزی این تصمیم ندارم. با مشکلات دیگه اش هم هیچ کاری ندارم. فرض رو بر این میذارم که همونطور که آقایان ادعا می کنن، طرح کاملاً موفق بوده و الان داریم روزی دوازده تا 13 میلیون لیتر بنزین کمتر می سوزونیم و این با احتساب قیمت یک دلار برای هر لیتر، می کنه به عبارت دوازده میلیون دلار صرفه جویی ارزی در روز. که اگه اینو در 7 ضرب کنیم میشه 84 میلیون دلار صرفه جویی در روز. اینو داشته باشین فعلاً

از اونطرف اعلام میشه که در طول ماه رمضان، ساعات کاری ادارات و حتی مدارس (اونهم درست همزمان با شروع سال تحصیلی)، روزی 2 و نیم ساعت کم میشه! خب، بیاین یه حساب خیلی خیلی سر انگشتی بکنیم. نه کاری به ارزش واقعی زمان داریم و نه می خوایم وارد معادلات پیچیده اقتصادی بشیم. فقط و فقط با چند تا عدد و رقم معمولی کار داریم:

اگه فرض کنیم جمعیت ایران، 70 میلیون نفر باشه و اگه باز فرض کنیم که تنها یک چهارم از جمعیت کشور به نوعی دارای بهره وری باشن (یعنی یا شاغل باشن یا محصل و دانشجو)، این میشه بیش از 17 میلیون نفر.

حالا اگه میزان بهره وری این 17 میلیون نفر، به ازای هر ساعت لا اقل معادل 2 دلار ناقابل باشه، این یعنی اینکه برای هر کدوم از این افراد، دو ونیم ساعت؛ حداقل معادل 5 دلار ارزش داره و اگه بخوایم ببینیم ارزش دلاری حداقلی این زمان برای کل این 17 میلیون نفر چقدره؛ کافیه 17 میلیون رو در 5 دلار ضرب کنیم که میشه 85 میلیون دلار. درست شد؟

خب؛ حالا بر می گردیم به اول بحث: اونجا به این نتیجه رسیدیم که سهمیه بندی بنزین به شکل موجود، به رغم همه مشکلاتی که واسه ملت ایجاد کرده، در هر هفته 84 میلیون دلار صرفه جویی ارزی برای کشور داره. اما تو بند قبلی هم دیدیم که با کاهش ساعات کار در ماه رمضان، در هر روز کشور حداقل حداقل، 85 میلیون دلار رو از دست میده! یعنی بیشتر از صرفه جویی یک هفته ای سهمیه بندی بنزین. به عبارت ساده تر؛ در پایان ماه رمضان، صرفه جویی بیشتر از سی هفته سهمیه بندی رو خنثی کردیم! درست مثل اینکه این دو و نیم ساعت در روز رو کم نمی کردیم؛ به جاش تنها 5 ماه از سال، بنزین رو سهمیه بندی می کردیم!

حالا خدائیش، لذت نمی برین از این اسطوره های مدیریت و نابغه های اقتصادی که دارن بهتون حکومت می کنن؟ بازم برین ناشکری کنین

What's goin' on.....چه خبره

2007-09-12T08:25:00.000+03:30

دیروز تو دومین روز جلسه شورای حکام، وقتی نماینده پرتغال بیانیه اتحادیه اروپا رو خوند و بازم از همکاری کم ایران انتقاد کرد و اشاره چندانی به توافق آژانس و ایران نکرد، البرادعی شاکی شد و به نشونه اعتراض (یا در حقیقت قهر)، جلسه رو ترک کرد. این مدتی که از توافق آژانس و ایران می گذشت، امریکا به صراحت از این توافقنامه انتقاد می کرد و می گفت که ایران باز هم سر آژانس شیره مالیده و اینجوری وقت خریده. اما اروپایی ها زیاد چیز روشنی نمی گفتن (بجز یکی دوتاشون البته). اما بیانیه دیروز بدجوری زد تو حال البرادعی - و البته ایران. با این اوصاف به نظر میاد آژانس - و بخصوص شخص البرادعی- اعتبارشون رو از دست دادن. امریکایی ها که مدتهاست با البرادعی حال نمی کردن و فقط داشتن تحملش می کردن. اما حالا داستان بدجوری دراماتیک شده

از اونطرف هم که چند روز پیش هواپیماهای اسرائیلی حریم هوایی سوریه رو نقض کردن و وارد فضای این کشور شدن؛ اما از بعضی جاها -از روزنامه نیویورک پست گرفته تا حزب الله لبنان- خبر می رسه که این بخشی از تمرینات نیروی هوایی اسرائیل برای آمادگی واسه حمله احتمالی به تاسیسات اتمی ایران بوده

خلاصه باز معلوم نیست چه خبره

سرویس های ویژه خونه خاله

2007-09-12T08:08:00.000+03:30

خانم هاله اسفندیاری که چند روز پیش آزاد شده و به آمریکا برگشته، دیروز تو یه کنفرانس خبری در محل موسسه وودرو ویلسون گفت که تو زندان های ایران بهش بی احترامی نشده و از نظر روحی و جسمی هم هیچ مشکلی نداشته، سلولش هم نورگیر بوده و کتاب و غیره هم داشته و خلاصه اوج بی حرمتی ای که بهش شده این بوده که اول بازداشتش یکی از بازجوها همچین یه نموره باهاش بلند حرف زده، که اون هم بعد از اینکه هاله خانم بهش گفته "دفعه آخرت باشه که با من بلند حرف می زنی!"، ماستش رو کیسه کرده و آدم شده.

همزمان، یعنی همین دیروز یه سری از خبرنگارای داخلی و خصوصا خارجی از زندان اوین یه بازدید داشتن که با صحنه شگقت آوری روبرو میشن: اونم اینکه می بینن یحیی خان کیان تاجبخش داره قدم زنون میاد طرفشون (خونه خاله می دونین چیه؟ یه چیزی تو همون مایه ها). خلاصه یحیی هم میگه اینجا خیلی خوش می گذره، میز دارم، تلویزیون دارم، یخچال دارم، تلفن دارم، هر شب با خانمم حرف می زنم و خلاصه ملالی نیست جز دوری شما! تنها ایرادی که از اوین گرفته این بود که اتاقش، یه سوئیت انفرادیه و در نتیجه . پایه شطرنج نداره و ممکنه بازیش افت کنه خدای نکرده. اینجا بود که خبرنگارای خارجی معنی خونه خاله رو فهمیدن

حالا حسش نیس که وارد معقولات بشیم و ببینیم چی به چیه؛ از اینکه این دو تا مهمون هم مثل اون 15 تا توریست بریتانیایی از اقامتشون در هتل های ایران لذت بردن، خیلی خوشحالیم. اما...

اما کاش این هتل به مهمونا و مسافرهای وطنی هم که پاسپورت امریکایی و کانادایی و بریتانیایی ندارن، همین سرویس ها رو ارائه می داد؛ لا اقل بخشیش رو....بگذاریم و بگذزیم

After two months....پس از دو ماه

2007-09-12T07:55:00.000+03:30

خب بعد از دو ماه غیبت، دیگه وقتش بود یه چیزی اینجا بنویسم که نوشتن یادم نره.

تو این دو ماه اتفاقای زیادی افتاد که از همش باخبرین و دیگه گفتن نداره؛ ولی شاید حالا چند روز دیگه واسه دل خودم یه لیستی ازشون تهیه کنم و بذارم اینجا؛ مثل توقیف چندین باره شرق و چه و چه. حالا ببینیم چی میشه.

راستی درخانه ما رونق اگر نیست، صفا هست! اگه وبلاگ ما آپدیت نمیشه، عوضش فتوبلاگمون گوش شیطون کر به روزه؛ اونم نافرم. برانکه خیالم از به روز بودن (و موندنش)راحت باشه، عجالتاً تا 12 اکتبر (درست یک ماه دیگه) عکس چپوندم توش! البته حالا فک نکنین خبریه ها! این وبلاگ در پیت رو که می بینین، فتوبلاگه از وبلاگه در پیت تره! خلاصه منتظر دیدن عکس های حرفه ای و شاهکارهای هنری نباشین. این زرافه هرچی رو که با این گردن درازش میبینه (الان میگه مگه با گردنش میبینه!)، همینجوری الله بختکی یه عکس ازش می گیره. خوبی عصر دیجیتال همینه دیگه؛ نه نگران تموم شدن فیلمی، نه هزینه ظهور و چاپ و این چیزا.

خلاصه این شما و این هم فتوبلاگ ماچه زرافه

آهان، در ضمن اگه حوصله ندارین عکس ها رو یکی یکی ورق بزنین، می تونین برین تو قسمت پورتفولیو و بیشتر عکس ها رو به شکل کوچولو کنار هم ببینید و هر کدوم رو خواستین، روش کلیک کنید

این پست وبلاگه یا آگهی بازرگانی؟

خلاصه مخلصیم

ایلنا

2007-07-11T13:07:00.000+03:30

امروز صبح ایلنا هم فیلتر شد! بامزه تر اینکه بخش فرم آنلاین ویزای بریتانیا در سایت سفارت هم دو سه شب پیش فیلتر شد!! البته نمی دونم هنوز هم فیلتره یا نه؛ و لی تصورش هم مسخره است! سایت سفارت یه کشور رو فیلتر کردن یعنی چی؟ خب یه دفعه این سفارت رو تعطیل کنن دیگه! عجب گیری کردیم ها

114

2007-07-04T18:37:00.000+03:30

خب بعد از 114 روز, آلن جانستون بالاخره آزاد شد و از منزل اسماعیل هنیه با خانواده اش تو اسکاتلند تماس گرفت.

لاغر شده و چهره اش حالتی حاکی از فشار روحی و عصبی رو نشون میده. اما خب به هرحال خدا رو شکر زنده و سالمه.

امیدوارم این رسم احمقانه گروگانگیری هر چه زودتر و در همه دنیا از رونق بیوفته

باز هم از آزادی رسانه ها

2007-07-04T18:31:00.000+03:30

دیروز هم میهن بعد از انتشار تنها 42 شماره مجدداً توقیف شد! چیزی ندارم در این مورد بگم

الینا هم بوی اارحمن اش بلند شده. حیدری استعفا داد و رفت و خبرگزاری گفته تا مشخص شدن مدیر بعدی, خبری مخابره نخواهد کرد.

WiTricity....برق بی سیم

2007-07-01T03:06:00.001+03:30

مطلب علمی جدیدم در زیگ زاگ رو اینجا بخوانید

Bad News....اخبار ناخوشایند

2007-06-26T08:33:00.001+03:30

اخبار جدیدی که از آلن جانستون منتشر شد، اصلاً جالب نبود.آخرین خبر، فیلمی بود که رباینده های فرستاده بودن و در اون، آلن با یک کمربند انفجاری دیده می شد. در این کلیپ، آلن از قول ربایندگانش میگه که اگر برای آزادی اون، متوصل به زوز بشن، رباینده ها این کمربند رو منفجر خواهند کرد.

کلاً این روزا اصلاً اخبار خوبی به گوش نمیرسه. حتی خبرهای مهمی هم هست که با اینکه به گوش نمیرسه! اما اصلاً خبرهای جالبی نیستن. مثلاً در زمینه روابط ایران و بریتانیا... باید دید خدا چی می خواد

پ.ن. خب مهستی هم دیروز در سن شصت سالگی از دنیا رفت. بعد از اینکه ظرف یک ماه گذشته، چندین بار شایعه فوت این خواننده قدیمی از طریق مسنجر و اس ام اس و روش های دیگه، منتشر شد، اینبار دیگه جدی جدی فوت کرد.

100 days passed....یکصد روز گذشت

2007-06-20T11:40:00.000+03:30

یکصد روز از ربوده شدن آلن جانستون گذشت، اما هنوز هیچ خبری نیست. پس این اولتیماتوم حماس چی شد؟

..And about Salman Rushdie's knighthood ...اندر حکایت شوالیه شدن سلمان رشدی

2007-06-19T05:07:00.000+03:30

داستان سلمان رشدی و کتاب آیات شیطانی و فتوای سال 1989 آیت الله خمینی مبنی بر مهدور الدم بودن رشدی را همه می دانیم و نیازی به بازگویی آن نیست. به واسطه همین فتوا بود که رشدی برای چندین سال، ناچار به زندگی مخفیانه و تحت نظارت پلیس بریتانیا شد که صد البته در این مدت، صدها هزار و چه بسا میلیونها پاوند،‌ هزینه را به اسکاتلندیارد و دولت بریتانیا تحمیل کرد.

طی چند سال اخیر اما، دولتمردان ایران همواره تاکید کرده اند که با وجود غیر قابل تغییر بودن آن فتوا، هرگز به دنبال عملی کردن آن نبوده و نیستند.

در این میان، دولت بریتانیا بود که چه از نظر مالی و چه از نظر اعتبار خود در میان مردم کشورهای اسلامی، متحمل هزینه های فراوان شد.

حال و در این مقطع خاص زمانی، علت واقعی اعطای لقب شوالیه (سر) به سلمان رشدی چه می توانست باشد؟ آیا آنطور که ادعا شده، بدلیل تلاش های او در زمینه ادبیات بوده است؟ به نظر بسیار بعید و دور از ذهن می رسد که چنین باشد؛ چراکه اصولاً از نظر ادبی، رشدی خالق آثار آنچنان برجسته و معتبری نیست و یا لااقل، هستند افراد دیگری که در ادبیات بریتانیا، برای دستیابی به چنین مقامی، به مراتب شایسته تر از وی باشند.

به نظر می رسد رشدی طی سالهای اخیر به یک مهره سوخته بدل شده است؛ آنهم یک مهره سوخته بسیار پرهزینه. شاید بریتانیا از این وضع خسته شده و تصمیم گرفته باشد که از این مهره سوخته، آخرین استفاده ممکن را ببرد.
کاملاً قابل پیش بینی بود که با مطرح کردن دوباره رشدی و اعطای مقام شوالیه به او، در گوشه و کنار جهان اسلام و خصوصاً در ایران، فتوایی که داشت به دست فراموشی سپرده می شد، بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفته و از نو مطرح شود. کمااینکه سازمانی که سالها پیش، جایزه ای یکصد هزار دلاری را برای قتل رشدی تعیین کرده بود، مبلغ جایزه را به یکصد و پنجاه هزار دلار افزایش داد.

با این شرایط، هیچ بعید نیست که رشدی که اخیراً به زندگی مخفی خود پایان داده و به زندگی عادی بازگشته، به قتل برسد. این موضوع برای بریتانیا، خالی از فایده نخواهد بود. از یک سو برای همیشه از هزینه های حفاظت از جان وی خلاص می شود و از دیگر سو –که شاید متضمن سود اصلی برای بریتانیا و امریکا باشد-، بهانه بسیار مناسبی را برای متهم کردن و کوبیدن ایران بدست می آورد. در صورت کشته شدن سلمان رشدی، امریکا و بریتانیا بدون نیاز به هرگونه تحقیق و بررسی، مستقیماً و بلادرنگ انگشت اتهام را به سوی ایران دراز خواهند کرد؛ که این می تواند به مثابه جرقه اولیه حمله نظامی به ایران، و یا حداقل افزایش شدید فشارهای جامعه بین المللی بر ایران – درست مشابه فشارهای وارده بر سوریه در ارتباط با پرونده ترور رفیق حریری- تلقی گردد.

با این تفاصیل، دولتمردان ایران باید بیش از هر زمان دیگر در این مورد خاص از خود هوشیاری نشان داده و رسماً و علناً اعلام کنند که به هیچ عنوان پیگیر فتوای قتل رشدی نبوده و در صورت کشته شدن وی، هیچ مسئولیتی را نخواهند پذیرفت.

در این میان اما، آنچه مسلم است، بازی "باخت- باخت" سلمان رشدی است. او که در میانه های چهارمبن دهه زندگی خود و با نوشتن دومین کتابش (بچه های نیمه شب)، به شهرت نسبی رسیده بود، با ورود به حیطه احساسات مسلمانان جهان، ناچار شد که بهترین سالهای عمر خود را در خفا و ترس دائمی بگذراند. و حال نیز، به نظر می رسد که بریتانیا تصمیم به قربانی کردن او گرفته است.
شاید بتوان رشدی را نمونه بارز "خسر الدنیا والآخره" دانست!

خوش خبر باشی مرد

2007-06-17T17:04:00.000+03:30

نود و هفت روز از ربوده شدن آلن جانستون توی غزه می گذره. نماینده حماس در تهران، امروز گفته که ممکنه آلن ظرف چند ساعت آینده آزاد بشه. بعد از مدتها بی خبری، خبر خوبی بود. امیدوارم با آزادی آلن، تکمیل بشه

پ.ن. گروهی که "ظاهراً" آلن رو در احتیار دارن، یه نوار ویدیویی به الجزیره دادن و ضمن تائید برخی مذاکرات با حماس، دستیابی به توافق برای آزادی آلن رو تکذیب کردن.

باید صبر کنیم و ببینیم چی میشه.

ب هر حال، 97 روز گذشت

Terry fox تری فاکس

2007-06-11T06:35:00.000+03:30

مقاله جدیدم در مورد تری فاکس رو می تونید در زیگ زاگ بخونید

فلانی

2007-06-03T16:33:00.000+03:30

هرکی میگه نون و پنیر

تو یکی سرتو بذار بمیر

17 May

2007-05-17T22:21:00.000+03:30

امروز تولد آلن جانستون بود. بی بی سی در اکثر دفاتر خارجیش از جمله دفتر تهران، مراسمی در این مورد داشت. تولدت مبارک آلن

خلاقیت

2007-04-28T01:37:00.000+03:30

جسارته! گلاب به رو تون! اما برین تو بحر خلاقیت

با تشکر از زامیاد که من رو از این اختراع انقلابی باخبر کرد

Humilated innocence معصومیت تحقیرشده

2007-04-26T03:11:00.000+03:30

چیزی واسه گفتن ندارم. خودتون اینجا رو ببینید و بخونید و قضاوت کنید

Protest اعتراض

2007-04-24T06:18:00.000+03:30

بخشنامه عجیب ریاست دانشگاه شیراز مبنی بر ممنوعیت ورود و خروج دانشجویان از/به خوابگاه ها بین ساعت 11 شب تا 5 صبح، و همینطور بند عجیب تر این بخشنامه که دانشجوها رو از حضور در راهروهای خوابگاه با لباس های راحت منع می کنه و در ضمن، یادآوری می کنه که مسئولین حراست خوابگاه مجازند که هر ساعت از شبانه روز و بدون هرگونه هماهنگی وارد اتاق بچه ها بشن، باعث شد که دانشجوهای عصبانی طی دو روز و دو شب گذشته، خیلی از کلاس ها رو تعطیل کنن، و آخر شب هم، تا پاسی از نیمه شب، توی پردیس دانشگاه دست به تجمع و تحصن بزنن. این اعتراض ها باعث شده بود که پریشب (یعنی اولین شبی که این بخشنامه ابلاغ شده بود)، بچه ها بوردهای خوابگاه رو بشکنن ساعت 10 شب به محوطه دانشگاه برن و شعار بدن. طوریکه ساعت دو نصف شب، صادقی رئیس انتصابی دانشگاه ناچار شده بود شخصاً برای آروم کردن دانشجوها در جمعشون حاضر بشه

ظاهراً اعتراض ها همچنان ادامه داره و گویا امروز هم خیلی از کلاس ها تشکیل نخواهد شد

صادقی، سال گذشته هم با یک تصمیم دیگه، جنجال آفرین شده بود. رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه شیراز، همیشه توسط اساتید خود دانشکده انتخاب می شده، اما پارسال، صادقی فردی رو بر خلاف نظر اساتید مهندسی به عنوان رئیس دانشکده معرفی کرد که اینکار باعث شد اساتید دانشکده، چندین روز از حضور در سر کلاس ها، خودداری کنن

این هم از این

Yeltsin یلتسین

2007-04-23T18:24:00.000+03:30

بوریس یلتسین در سن 76 سالگی درگذشت. راستش هیچوقت نسبت بهش حس خوبی نداشتم. از همون اول، اون رو یه جاسوس امریکا می دونستم که با برنامه ریزی طولانی مدت و برای نابودی شوروی از درون، تربیت و آماده شده بود. حالا کاری نداریم. فساد مالی خانواده و اطرافیانش هم که شهره عالم هستش؛ اونم در شرایطی که با اقدامات اون، اقتصاد روسیه به کلی نابود شده بود و تورم وحشتناک، جای اون رو گرفته بود. به هر حال، این هم از این. این هم از اصل خبر

خبر آمد خبری می آید

2007-04-23T06:16:00.000+03:30

محمود - که رسماٌ با حجت الاسلام حسنی مسابقه سوتی گذاشته- درآخرین روز سفرش به استان فارس، در جمع مردم "گاوبندی" حاضر شد و همینجور شفاهی و الله بختکی گفت: شنیدم از اسم شهرتون راضی نیستین! ، حضار هم می گن بعله! محمود هم نه میزاره و نه ورمیداره؛ همینجوری فی البداهه می گه: خب اسم شهرتون رو از امروز میذاریم "پارسیان"!!! یعنی فک کن تغییر اسم یه شهر که شاید صدها سال، اسمش همین بوده، همینطور از رو هوا و هوس و با یه دستور شفاهی انجام میشه

بعد راه میوفته میره روستای "خسرو شید". این روستا همیشه محل مناقشه بین آباده و اقلید بوده و هر کدوم از این دو شهر، داعیه این رو داشتن که این روستا، جزو توابع اونهاست؛ و این اختلاف هم، شاید بیش از چندین دهه، ادامه داشته

خلاصه باز محمود همینجور از رو هوا و بدون هیچ کار کارشناسی، به مردم ده میگه: مردم، آباده خوبه؟، میگن آره. میگه: خب، پس شما از حالا جزو توابع آباده هستین!! این موضوع و حرکت من درآوردی و غیر قانونی، اونقدر شگفت انگیز بود که نماینده مردم اقلید از مردمی که توی ورزشگاه جمع شده بودن که از محمود استقبال کنن، می خواد که به خونه هاشون برن. اونها هم همین کار رو می کنن و خلاصه، مراسم از رسمیت میوفته

و اما خبر

طرح تجمیع انتخابات ریاست جمهوری و مجلس -که قبلاٌ یکبار بدلیل مغایرت با قانون اساسی، از طرف شورای نگهبان رد شده بود- با تغییراتی توی مجلس به تصویب رسید و اگه احیاناً بازهم شورای نگهبان باهاش مخالفت کنه، به مجمع تشخیص میره و انشاالله، اونجا تصویب و اجرایی می شه

حالا چرا می گم انشاالله؟ از چی این قضیه خوشحالم؟ از اینکه طبق این طرح، برای همزمان شدن این دو انتخابات، مقرر شده که هفت ماه به طول دوره هفتم مجلس افزوده بشه و از اونطرف، چهار ماه از دوره ریاست جمهوری محمود کم بشه! آخ جون! این بابا حتی یک روز زودتر هم سایه اش رو از سر مملکت و ملت کم کنه، باعث خوشحالیه؛ حالا چه خاصه که بجای یک روز، چهار ماه باشه. درسته که تاریخ نشون داده تو این مملکت، هرکی رفته کنار، یه بدترش اومده جاش؛ اما خب ستون تا ستون فرجه! حالا با این چهارماه کسری خوش باشیم، تا ببینیم بعد چی پیش میاد

پی نوشت نسبتاً مرتبط: متاسفانه از ذهنم پرید! به محض اینکه یادم بیاد، میام مینویسمش

پی نوشت کم ربط: دیروز یه عده درمخالفت با آب گیری سد سیوند، تظاهرات آرامی کرده بودن که بعضی از شعارهاشون، خیلی جالب، بامزه و حتی خلاقانه بود. یکی از باحال ترین هاش، این بوده: اسکندر! آسوده بخواب؛‌ محمود بیدار است

پی نوشت تقریباً بی ربط: دور اول انتخابات ریاست جمهوری فرانسه برگزار شد و همونطور که انتظار می رفت، نیکولا ساغکوزی راستگرا و سگولن غویال سوسیالیست، به مرحله دوم راه پیدا کردن. دور دوم، دو هفته دیگه برگزار میشه

John McCain Vs aware people جان مک کین در مقابل مردم آگاه

2007-04-22T21:43:00.001+03:30

تو یه جلسه از سناتور جان مک کین که جزو نیوکان ها محسوب میشه، سئوال شده بود که به نظر اون، باید با ایران چطور برخورد کرد؟ اون با لحنی نیمه شوخی و نیمه جدی، به بمباران ایران اشاره می کنه و با استفاده از یه آهنگ قدیمی و تغییر واژه هاش، میگه

Bomb Bomb Bomb Iran!

برهمین اساس، طرفدارای این سناتور جمهوریخواه نومحافظه کار، یه کلیپ درست کردن و گذشته از توهین به اسلام و ایران، از مک کین بدلیل نظرش در مورد بمباران ایران، به عنوان فردی قاطع و شجاع، و شایسته جانشینی جورج بوش، یاد کردن. کلیپ مورد بحث

رو می تونین اینجا ببینین

حالا داستان زمانی جالب میشه که یه عده از مخالفین جنگ،‌ بلافاصله در مقابل دفتر سناتور مک کین (که سناتور آریزونا هستش)، جمع میشن و درست با همون آهنگ، شعری رو با مضمون مخالفت با جنگ و مخالفت با نظر سناتور می خونن و بعد حتی وارد دفتر سناتور می شن و این آهنگ رو همونجا هم اجرا می کنن

Don't bomb bomb Iran!

تصاویر این تجمع رو هم می تونین اینجا ببینین

اما در کنار این قضایا، اونچه که به نظرم خیلی جالبه، درک میزان آشنایی این مردم (به عنوان بخشی از ملت امریکا) با اصول دموکراتیک، حقوق فردی و مدنی خودشون و شیوه های ابراز عقیده - و حتی مخالفت آشکار با فرد قدرتمندی مثل سناتور- هستش. اگه به فیلم دقت کرده باشین، حتماً دیدین که اول با حالتی کاملاً مسالمت آمیز و در قالب یه آهنگ، توی خیابون مخالفتشون رو نشون می دن. بعد با آرامش وارد دفتر سناتور می شن و همینطور که به خوندن آهنگ ادامه می دن، تراکت های مخالفتشون با جنگ رو به دیوار می چسبونن. و موقعی هم که پلیس با‌ آرامش ازشون می خواد که دفتر رو ترک کنن، به جای مقاومت فیزیکی و آسیب زدن به محل و سر و صدا راه انداختن، با همون آرامش قبلی و همچنان سرود خوان، از دفتر خارج میشن. اونها به خوبی می دونن که دلیلی برای مقاومت وجود نداره. در حقیقت، اونها به همه اهداف قابل تصور حرکت خودشون رسیدن: هم با آرامش، به عابرین خیابون، نظرشون رو رسوندن؛ هم به دفتر سناتور وارد شدن و شعارهاشون رو مستقیماً روی دیوار و میز شخص سناتور نصب کردن؛ و هم با درک صحیح از امکانات فنی دنیای امروز و قدرت رسانه، خودشون در تمام مراحل، از میتینگ کوچیکشون فیلم برداری کردن و حالا با کمک اینترنت و وب سایتی مثل یو توب، می تونن صدا و تصویر اعتراضشون رو به همه دنیا برسونن...خب، مگه دیگه بیشتر از این چی می خواستن؟ پس نیازی به خشونت نیست

تخصص، متخصص

2007-04-22T00:33:00.000+03:30

برنامه "نگاه یک" رو که می شناسین؟ برنامه ایه که شنبه شب ها، محمود احمدی (نژاد نداره!) بصورت زنده اجرا می کنه و چیزیه شبیه هارد تاک (یا همون صندلی داغ) بی بی سی. اجرای خیلی خوبی داره و با کسی هم تعارف و رودرواسی نداره (تا حد امکان البته) و ریتم برنامه هم خیلی سریعه و خلاصه، برنامه بدی نیست

یکی از بخش های ثابت برنامه هم اینه که از مهمون برنامه می خواد که یه سئوال تخصصی (با توجه به نوع تخصص و حیطه مسئولیتش) برای بیننده ها طرح کنه که جوایزی رو هم (باز حتی الامکان، مرتبط با تخصصش)، مشخص کنه

مهمون برنامه امشب، جدای از سوتی های پیاپی و حرف های ضد و نقیض و خنده دارش (که حالا کاری بهش نداریم)، وقتی به بخش طرح سئوال رسید، این سئوال و گزینه ها رو طرح کرد

هدف از بعثت پیامبران چه بوده است؟

الف- سعادت بشریت
ب- خوشبختی انسانها
ج- هر دو مورد
د- هیچکدام

گفتن نداره که کف محمود احمدی برید: هم از خود سئوال و هم از گزینه هاش! طوریکه نتونست خودش رو کنترل کنه و گفت این سئوال تخصصی نیست؛ مهمون گفت چرا هست، کاملاً هم مرتبطه! احمدی گفت پس اقلاً گزینه ها رو عوض کن؛ مهمون گفت اتفاقاً گزینه ها خوبن! احمدی گفت آخه گزینه الف و ب که دقیقاً یکی هستن؛ و مهمون عزیز و محترم و متخصص باز هم گفت نه! بشریت با انسانها فرق داره، سعادت و خوشبختی هم با هم یکی نیستن!! احمدی دیگه کم آورد و گفت خب جایزه چی میدی؟ مهمان جان بازهم یه جایزه تخصصی رو اعلام کرد تا محمود دیگه رسماً کف بر بشه! جایزه این بود: چهارده تا کار صنایع دستی روستائیان عزیز

خب، حالا با این اوصاف، فک می کنین مهمون برنامه کی بود؟

آفرین غلط گفتین! مهمون کسی نبود جز کمال دانشیار، رئیس کمیسیون انرژی مجلس!! کسی که معتقده به هیچ عنوان نباید گاز ایران صادر بشه! کسی که میگه بنزین رو باید لیتری 400 تومن به مردم بفروشیم و بعد در پایان هر ماه، نفری بیست هزار تومن به حساب هر ایرانی بریزیم! و در مقابل سئوال محمود احمدی -که دیگه رسماً داره شاخ در میاره- مبنی بر اینکه آخه چطور می خواین این پول رو به دست مردم برسونین، جواب میده که بالاخره هر کسی یه حساب بانکی داره؛ ما این پول رو مستقیم میریزیم به حساب بانکیش!!! ...خلاصه این برنامه دیدن داشت. اگه ندیدین، از دستتون رفته....راستی حتماً یادتون هست که این آقا قرار بود وزیر نفت بشه. خوشا به حال ما با این نمایندگانی که تو مجلس داریم

Teddy تدی

2007-04-21T05:04:00.000+03:30

توضیح اولیه بسیار ضروری: متن زیر، در حقیقت کامنت یک دوست ناشناس در ذیل یکی از پست های وبلاگ جدید مسعود بهنود هستش که نه نام خودش رو نوشته بود و نه نام نویسنده اصلی متن (اگر کار خودش نبوده باشه). با خوندنش، احساس کردم چیزیه که همه باید بخونن و بشنون. خب، از من چه کاری بر میومد؟ هیچی؛ جز اینکه تمام و کمال و بدون هیچ تغییری، بذارمش اینجا که تو دوست عزیز، بخونیش و لذت ببری. با تشکر از تو و همینطور نویسنده کامنت و متن اصلی - ماچه زرافه

در روز اول سال تحصيلى، خانم تامپسون معلّم کلاس پنجم دبستان وارد کلاس شد و پس از صحبتهاى اوليه، مطابق معمول به
دانش آموزان گفت که همه آنها را به يک اندازه دوست دارد و فرقى بين آنها قائل نيست. البته او دروغ ميگفت و چنين چيزى امکان نداشت. مخصوصاً اين که پسر کوچکى در رديف جلوى کلاس روى صندلى لم داده بود به نام تدى استوارد که خانم تامپسون چندان دل خوشى از او نداشت. تدى سال قبل نيز دانش آموز همين کلاس بود. هميشه لباسهاى کثيف به تن داشت، با بچه هاى ديگر نميجوشيد و به درسش هم نميرسيد. او واقعاً دانش آموز نامرتبى بود و خانم تامپسون از دست او بسيار ناراضى بود و سرانجام هم به او نمره قبولى نداد و او را رفوزه کرد . امسال که دوباره تدى در کلاس پنجم حضور مييافت، خانم تامپسون تصميم گرفت به پرونده تحصيلى سالهاى قبل او نگاهى بياندازد تا شايد به علّت درس نخواندن او پي ببرد و بتواند کمکش کند . معلّم کلاس اول تدى در پرونده اش نوشته بود: «تدى دانش آموز باهوش، شاد و با استعدادى است. تکاليفش را خيلى خوب انجام ميدهد و رفتار خوبى دارد. رضايت کامل ».معلّم کلاس دوم او در پروندهاش نوشته بود: « تدى دانش آموز فوق العاده اى است. همکلاسيهايش دوستش دارند ولى او به خاطر بيمارى درمان ناپذير مادرش که در خانه بسترى است دچار مشکل روحى است .»معلّم کلاس سوم او در پرونده اش نوشته بود: «مرگ مادر براى تدى بسيار گران تمام شده است. او تمام تلاشش را براى درسخواندن ميکند ولى پدرش به درس و مشق او علاقهاى ندارد. اگر شرايط محيطى او در خانه تغيير نکند او به زودى با مشکل روبرو خواهد شد .»معلّم کلاس چهارم تدى در پروندهاش نوشته بود: «تدى درس خواندن را رها کرده و علاقهاى به مدرسه نشان نميدهد. دوستان زيادى ندارد و گاهى در کلاس خوابش ميبرد .»خانم تامپسون با مطالعه پرونده هاى تدى به مشکل او پى برد و از اين که دير به فکر افتاده بود خود را نکوهش کرد. تصادفاً فرداى آن روز، روز معلّم بود و همه دانش آموزان هدايايى براى او آوردند. هداياى بچه ها همه در کاغذ کادوهاى زيبا و نوارهاى رنگارنگ پيچيده شده بود، بجز هديه تدى که داخل يک کاغذ معمولى و به شکل نامناسبى بسته بندى شده بود. خانم تامپسون هديه ها را سرکلاس باز کرد. وقتى بسته تدى را باز کرد يک دستبند کهنه که چند نگينش افتاده بود و يک شيشه عطر که سه چهارمش مصرف شده بود در داخل آن بود. اين امر باعث خنده بچه هاى کلاس شد امّا خانم تامپسون فوراً خنده بچه ها را قطع کرد و شروع به تعريف از زيبايى دستبند کرد. سپس آن را همانجا به دست کرد و مقدارى از آن عطر را نيز به خود زد. تدى آن روز بعد از تمام شدن ساعت مدرسه مدتى بيرون مدرسه صبر کرد تا خانم تامپسون از مدرسه خارج شد . سپس نزد او رفت و به او گفت: «خانم تامپسون، شما امروز بوى مادرم را ميداديد .»خانم تامپسون ، بعد از خداحافظى از تدى، داخل ماشينش رفت و براى دقايقى طولانى گريه کرد. از آن روز به بعد، او آدم ديگرى شد و در کنار تدريس خواندن، نوشتن، رياضيات و علوم، به آموزش «زندگي» و «عشق به همنوع» به بچه ها پرداخت و البته توجه ويژهاى نيز به تدى ميکرد . پس از مدتى، ذهن تدى دوباره زنده شد. هر چه خانم تامپسون او را بيشتر تشويق ميکرد او هم سريعتر پاسخ ميداد. به سرعت او يکى از با هوشترين بچه هاى کلاس شد و خانم تامپسون با وجودى که به دروغ گفته بود که همه را به يک اندازه دوست دارد، امّا حالا تدى دانش آموز محبوبش شده بود . يکسال بعد، خانم تامپسون يادداشتى از تدى دريافت کرد که در آن نوشته بود شما بهترين معلّمى هستيد که من در عمرم داشته ام . شش سال بعد، يادداشت ديگرى از تدى به خانم تامپسون رسيد. او نوشته بود که دبيرستان را تمام کرده و شاگرد سوم شده است. و باز هم افزوده بود که شما همچنان بهترين معلمى هستيد که در تمام عمرم داشته ام . چهار سال بعد از آن، خانم تامپسون نامه ديگرى دريافت کرد که در آن تدى نوشته بود با وجودى که روزگار سختى داشته است امّا دانشکده را رها نکرده و به زودى از دانشگاه با رتبه عالى فارغالتحصيل ميشود. باز هم تأکيد کرده بود که خانم تامپسون بهترين معلم دوران زندگيش بوده است . چهار سال ديگر هم گذشت و باز نامهاى ديگر رسيد. اين بار تدى توضيح داده بود که پس از دريافت ليسانس تصميم گرفته به تحصيل ادامه دهد و اين کار را کرده است. باز هم خانم تامپسون را محبوبترين و بهترين معلم دوران عمرش خطاب کرده بود. امّا اين بار، نام تدى در پاياننامه کمى طولانيتر شده بود: دکتر تئودور استوارد . ماجرا هنوز تمام نشده است. بهار آن سال نامه ديگرى رسيد. تدى در اين نامه گفته بود که با دخترى آشنا شده و ميخواهند با هم ازدواج کنند. او توضيح داده بود که پدرش چند سال پيش فوت شده و از خانم تامپسون خواهش کرده بود اگر موافقت کند در مراسم عروسى در کليسا، در محلى که معمولاً براى نشستن مادر داماد در نظر گرفته ميشود بنشيند. خانم تامپسون بدون معطلى پذيرفت و حدس بزنيد چکار کرد؟ او دستبند مادر تدى را با همان جاهاى خالى نگينها به دست کرد و علاوه بر آن، يک شيشه از همان عطرى که تدى برايش آورده بود خريد و روز عروسى به خودش زد . تدى وقتى در کليسا خانم تامپسون را ديد او را به گرمى هر چه تمامتر در آغوش فشرد و در گوشش گفت: «خانم تامپسون از اين که به من اعتماد کرديد از شما متشکرم. به خاطر اين که باعث شديد من احساس کنم که آدم مهمى هستم از شما متشکرم. و از همه بالاتر به خاطر اين که به من نشان داديد که ميتوانم تغيير کنم از شما متشکرم .» خانم تامپسون که اشک در چشم داشت در گوش او پاسخ داد: « تدى، تو اشتباه ميکنى. اين تو بودى که به من آموختى که ميتوانم تغيير کنم. من قبل از آن روزى که تو بيرون مدرسه با من صحبت کردى، بلد نبودم چگونه تدريس کنم .»بد نيست بدانيد که تدى استودارد هم اکنون در دانشگاه آيوا استاد برجسته پزشکى است و بخش سرطان دانشکده پزشکى دانشگاه نيز به نام او نامگذارى شده است

از حال بد به حال بدتر

2007-04-21T03:49:00.000+03:30

حالت خوش نیست. از کارهات حسابی عقب افتادی و اعصابت هم داغونه. تا میای خودتو جمع و جور کنی و بشینی پای کار، باز اعصابت رو خورد می کنن؛ اونهم کسانی که قاعدتاً باید مایه آرامشت باشن. نه؛ حالت هیچ خوش نیست

Wish آرزو

2007-04-21T03:34:00.000+03:30

آرزو دارم خداوند جهان را از نو بسازد؛ و این بار، بهتر بسازد

این جمله رو یه فلسطینی میان سال ساکن قدس /اورشلیم به اسم احمد، به بچه های بی بی سی فارسی که برای دیدن اوضاع اونجا و همینطور ملاقات با یهودی های ایرانی الاصل ساکن اونجا، به این کشور سفر کرده ان، گفته. حتماً می دونید که سه تا از بچه های بی بی سی به این سفر رفته ان و روزی چند پست خیلی جالب توی وبلاگ بی بی سی فارسی و وبلاگ بهزاد می ذارن. اگه خبر نداشتین، توصیه می کنم سر بزنین. قول می دم چیزای جالبی بخونین و ببینین و بشنوین

"I wish God creates the world once again; and this time, better than the existing one"

Ahmed, a Palestinian muslim in Al-Quds/Jerusalem to the BBC Persian team

Violence خشونت

2007-04-21T03:20:00.000+03:30

هنوز چند روزی از حادثه ویرجینیا تک نگذشته، یک گروگانگیری و قتل دیگه اتفاق افتاد: اینبار در مرکز جانسون ناسا در هیوستون تکزاس. تا جائیکه فعلاً روشن شده، گروگانگیر، یه سفیدپوست 50-60 ساله بوده که یک گروگان مرد رو کشته و گروگان زن رو فقط با نوارچسب بسته بوده، اما نکشته. حالا یا پشیمون شده یا وقت نکرده

در همین روز، تو یه شهر دیگه امریکا هم یه نفر تلفن زده بوده و گفته بود که می خواد عامل کشتار دانشگاه ویرجینیا تک رو روسفید کنه! واسه همین، 22هزار دانش آموز مدارس شهر (ببخشید؛ نصف شبی، یادم رفته کدوم شهر بود و حوصله هم ندارم چکش کنم!) بدستور معلم هاشون تمام روز رو تو کلاس ها مونده بودن و از مدرسه خارج نشدن تا تکلیف روشن بشه

واقعاً این همه خشونت برای چی؟ چه چیزی باعث بروز این ناهنجاری ها میشه؟ آیا تنها سهولت تهیه سلاح گرم در امریکا رو میشه به عنوان تنها عامل این فجایع دونست؟ جامعه امریکا - و یا در دید کلان تر و حتی واقعی تر - جامعه جهانی داره به کجا می ره؟

Silence سکوت

2007-04-20T18:45:00.000+03:30

سه چهار روزه نه اینجا کامنتی هست، نه تو زیگزاگ! اکثر وبلاگ ها هم به روز نشدن! قضیه چیه؟ نکنه اینترنت ایران ترکیده و ما خبر نداریم؟؟

A true story یک داستان واقعی

2007-04-20T02:10:00.000+03:30

به جون خودم داستان این پست، کاملاً واقعیه و دقیقاً به همین ترتیب که نوشتم، اتفاق افتاد.

حتماً می دونین که، محمود در ادامه سفرهای دوره ای و استانیش، اینبار به شیراز و استان فارس رفته. و باز حتماً می دونین که توی این سفرها، به هر شهر و روستا، توی هر استانی که رفته و میره، یه سری اعداد و ارقام عجیب و غریب رو ردیف می کنه واسه ملت، که آره، پونصد میلیارد تخصیص دادیم واسه فلان کار، هفتصد میلیارد واسه ورزشگاهتون، نهصد میلیارد واسه اشتغال جووناتون و قص علی هذا

دیروز رفته بودم میوه فروشی، دیدم صاب مغازه و یه آقای مسن دارن راجع به این سفرها و این وعده و دعیدهای تکراری و کاملاً ‌مشابه - و صد البته غیر عملی- صحبت می کنن. یه آقای مسن و خیلی محترم هم داشت میوه انتخاب می کرد و ظاهراً همزمان داشت به حرفای اونها هم گوش می کرد. خلاصه درست یه لحظه که بحث دو نفر اول حسابی داغ شده بود، این آقا سرش رو بلند کرد و خیلی خونسرد و عادی گفت:

بابا بیخود جوش نزنید! این پول ها و بودجه ها، درست مثل مهریه هستش: کی داده،‌ کی گرفته؟

Alan Johnston

2007-04-19T21:15:00.000+03:30

خوشبختانه اخباری شنیده میشه، مبنی بر اینکه محمود عباس به نقل از مسئولین امنیتی فلسطین، اظهار اطمینان کرده که آلن زنده و سالم هستش . امیدوارم همینطور باشه

سنگ پا

2007-04-19T03:48:00.000+03:30

نیروگاه اتمی بوشهر که معرف حضورتون هست؟ گذشته از تاریخچه بیش از سی ساله ساخت این نیروگاه، حتماً در جریان هستین که از 10 سال پیش، با روسیه قرارداد داریم که این نیروگاه رو بسازه و تحویل بده و روسیه هم در شرایط مختلف و با علم به اینکه در شرایط کنونی، ایران از عهده ساخت یا حتی تکمیل این نیروگاه بر نمیاد به انواع و اقسام دلایل سیاسی و اقتصادی و غیره، فیلم بازی کرده و تکمیل اون رو به تعویق انداخته. جدیدترین موردش هم همین امروز بود که ایوانف رسماً و صراحتاً اعلام کرد که این نیروگاه تا پایان سال 2007، تکمیل و تحویل نخواهد شد

خب حالا من کاری به این قضایا و مسائل پشت و جلوی پرده ندارم. فقط قصدم از این مقدمه، طرح موضوعیه که امروز تو اخبار دیدم و خیلی به نظرم با مزه بود. قضیه اینه که ظاهراً دانشجوهای ایرانی دانشگاه دوستی ملل مسکو، یه جشن و نمایشگاه رو به عنوان روز ایران برگزار کردن. اما نکته جالب این بود که گفت: "دانشجویان ایرانی این دانشگاه، با برگزاری نمایشگاهی از توانمندی های فنی، فرهنگی، پزشکی و هسته ای ایران، بخشی از قابلیت های ایران برای مشارکت و همکاری با روسیه در زمینه های گوناگون را به نمایش گذاشتند"

گرفتین چی شد؟ ما هنوز لنگ اینیم که روسیه یه نیروگاه با تکنولوژی قدیمی رو برامون تکمیل کنه؛ اونوقت نمایشگاه توانمندی هسته ای ایران رو تو مسکو برگزار می کنیم و بهشون پیشنهاد همکاری می دیم!! بابا عجب ملت پررویی هستیم ما

نکته جانبی: گوینده اخبار، موقع خوندن این خبر گفت که این دانشجویان، ‌برای اولین بار توانستند مالکیت روز ملی ایران را بدست

آورند! من هرچی فک کردم، نفهمیدم منظور از مالکیت چی می تونه باشه

نکته پایانی: ربطی به این پست نداره؛ اما چون بحث تکنولوژی هسته ای شد، گفتم یادآوری کنم که امروز بازرس های آژانس تائید کردن که ایران تا حالا، هشت زنجیره از سنتریفیوژها رو که مجموعاً شامل 1312 تا دستگاه می شن، راه اندازی کرده. البته اونا تاکید کردن که میزان گاز تزریقی به این دستگاه ها، مشخص نیست

اسطوره های مدیریت

2007-04-18T16:32:00.000+03:30

بالاخره بعد از مدتها و پس از چندین و چند بار تغییر برنامه، محمود جون و سایر مشاورین و مدیران جوانش، برنامه ریختن و به استان فارس سفر کردن. اما جالب این بود که حساب قرار گرفتن روز ارتش، بین روزهای این سفر رو نکرده بودن و درنتیجه، آقای دکتر، صبح امروز به تهران برگشت و در مراسم روز ارتش شرکت کرد و بعد از چند ساعت، دوباره به استان فارس پرواز کرد! اگه می خواین چیزی در مورد اصول مدیریت و خصوصاً مدیریت زمان و منابع مالی یاد بگیرین، یه جوری از این اسطوره ها وقت بگیرین و برین چهار کلمه چیز یاد بگیرین تو این عمرتون! راستی یادتونه محمود می گفت سفرهای استانیش، هیچ هزینه ای نداره؟ خب چون هزینه نداره، پس دوبار پروازش بین فارس و تهران هم هزینه ای نداره دیگه. بیخود گیر ندین

تخم مرغ دزدی که نمی خواست شتردزد شود

2007-04-18T15:16:00.000+03:30

از قدیم گفتن" تخم مرغ دزد، شتر دزد میشه". از اونجایی که تو پست پریشب دو تا اشتباه بد داشتم، خواستم تا دیر نشده همینجا آبروی خودم رو ببرم تا یادم بمونه و دیگه همچین اشتباهات ضایعی که ناشی از بی دقتی و خواب آلودگی بودن رو مرتکب نشم و این اشتباهات تخم مرغی، برام تبدیل به عادت نشه و اشتباهات شتری نکنم.

احتمالاً همتون می دونین چیا بودن این اشتباه ها؛ ولی واسه تنبیه و انتباه! خودم، اینجا می نویسم که یادم نره:

اولیش یه غلط املایی بود: تفال رو نوشته بودن تفعل! که زامیاد سریع بهم یادآوری کرد

اما اشتباه خیلی بزرگتر، مربوط به خبر داغ روز، یعنی کشتار دانشگاه ویرجینیا تک می شد. (که به عنوان خبر اول هم نوشته بودم). اما بدلیل خواب آلودگی و همینطور بخاطر اینکه جورجیا تک، توی ذهنم جایگاه خاصی داشت، اشتباهاً به جای ویرجینیا تک، نوشته بودم جورجیا تک! و بدتر اینکه حدود 24 ساعت این اشتباه، سر جاش بود؛ که خوشبختانه خدا بهرنگ خان گل رو رسونده بود و نمی دونم به چه دلیل، مسیرش افتاده بود به اینجا و خلاصه این اشتباه بزرگ رو دید و تذکر داد. حالا فکرش رو بکنید اگه اون ندیده بود و تذکر نمی داد، چی میشد

درسته که ماچه زرافه، چندان خواننده ای نداره و اصولاً چیز چندان جدی ای نیست. درسته که خیلی ها راجع به اینکه وبلاگ اصولاً جزو رسانه ها دسته بندی میشه یا نه، بحث دارن (که البته به نظر حقیر، رسانه هست و حتی روز به روز هم داره اهمیت رسانه ای بیشتری پیدا می کنه)، درسته که حالا وبلاگ هم رسانه باشه، ماچه زرافه عددی نیست که بخواد خودش رو قاطی اونها بکنه؛ اما به هر حال، بدلیل طبیعت رسانه ای وبلاگ، قوانین و اصول اساسی رسانه بر اون حاکم هستن. اصول دقت و صحت، دو تا از مهمترین اصول رسانه ای هستن که باید اینجا هم رعایت بشن و من در هر دو مورد اشتباه فوق الذکر، بی دقتی کرده بودم و صحت خبرم هم ایراد داشت. که نباید اینطور می شد....اما حالا این اتفاق افتاده! پس حالا تکلیف چیه؟ باز هم اصول رسانه ای حکم میکنه که بیام و ضمن تصحیح اون اشتباهات، در این یادداشت جداگانه، موضوع رو باز کنم و شرح بدم. حداقل خاصیت اینکار اینه که علاوه بر اینکه متهم به نشر اکاذیب نمی شم، خودم هم یادم می مونه که در متن های مهمتر و در رسانه های جدی تر، چنین بی دقتی هایی نکنم و تخم مرغ دزدی پریشب، منجر به شتر دزدی های آینده نشه

Screenplay

2007-04-18T02:26:00.000+03:30

تو این زندگی، فقط یه چیز ندیده بودیم،‌ اونهم نقد فیلم (سریال) توسط جناب سعید خان مرتضوی بود؛‌ که الحمدالله تو برنامه نقد یک با اجرای کاردان دیدیم و خلاصه ندیده از دنیا نمی ریم. باحال ترینش این بود که بعد از 76 دقیقه صحبت راجع به سریال تلویزیونی زیر تیغ، مقام محترم دادستانی، از نمایشنامه نویس!!! تشکر کرد! دستش درد نکنه جداً

جون کورش، حواستون به این سد سیوند هم باشه

Whazzup? اینجا چه خبره؟

2007-04-17T03:21:00.000+03:30

یکی میره تو دانشگاه ویرجینیاتک و در فاصله دو ساعت با به رگبار بستن ملت تو خوابگاه و کلاس، بیشتر از 30 نفر رو میکشه. علت؟ نامعلوم
دو تا سوئدی که اول فروردین پارسال بازداشت و به جرم اعمال خلاف قانون،‌ به دو سال حبس محکوم شده بودن، امروز آزاد شدن. علت دقیق بازداشت؟ نا معلوم. علت عفو و آزادی؟ نامعلوم
ناهید کشاوز و محبوبه حسین زاده که 13 فروردین بازداشت شده بودن، امروز آزاد شدن؛ البته با قرار کفالت بیست میلیونی. علت بازداشت؟ جمع کردن امضا برای کمپین یک میلیون امضا. تناقض این کار با کدام قانون؟ نامعلوم. علت، ملاک و معیار تعیین وثیقه یست میلیونی؟ نامعلوم
شش تا از معلمینی که قبلاً بازداشت و آزاد شده بودن، دوباره بازداشت شدن. علت؟ نامعلوم
کارمند بازنشسته اف بی آی که اوایل مارچ به ایران و جزیره کیش سفر کرده و سپس مفقود شده بود، هنوز پیدا نشده. علت سفر همچین کسی به ایران؟ نامعلوم. دلیل گم شدنش؟ نامعلوم. سرنوشتش؟ نامعلوم
از اون طرف، نیروهای امریکایی چند ماه پیش ریختن و کارمندای کنسولگری ایران تو کردستان عراق رو بازداشت کردن، و هنوز هم قصد آزادکردنشون رو ندارن. علت واقعی بازداشت اونا؟ نامعلوم
پونزده تا ملوان نظامی بریتانیایی ظاهراً پس از ورود غیر قانونی به آبهای ایران، بازداشت می شن و بعد از کلی پروپاگاندا و اعترافات تلویزیونی و عذرخواهی، یه دفعه بی مقدمه و با کت و شلوارهای هاکوپیان و انواع و اقسام هدایای صنایع دستی، مثل قهرمان، راهی کشورشون می شن. حالا علت واقعی بازداشت؟ نامعلوم. علت آزادی غیر منتظره؟ نامعلوم. علت فرستادنشون با کت شلوار و سوغاتی و سلام و صلوات؟ این دیگه خیلی خیلی نامعلوم
از اونطرف جلال شرفی، دبیر دوم سفارت ایران تو بغداد که ربوده شده بود و هیچ خبری ازش نبود، بلافاضله بعد از آزادی ملوان ها، آزاد میشه و به ایران میاد. علت بازدالشت؟ نامعلوم. هویت نیروهای بازداشت کننده؟ نامعلوم. علت آزادی ناگهانی؟ نامعلوم
ملوان های بریتانیایی، به محض ورود به بریتانیا، و پس از هماهنگی با وزارت دفاع بریتانیا، همه اعترافاتشون در ایران رو تکذیب می کنن؛‌ تاجاییکه سرملوان فی ترنی مدعی میشه که در طول مدت بازداشتش، دائم نگران این بوده که بهش تجاوز بشه!! در حالیکه فیلم های تلویزیونی شبکه العالم، وضعیت اونها رو به شکل دیگه ای نشون میده! جلال شرفی هم که نامردی اونا رو می بینه، میگه توسط مامورین سی آی ای بازداشت و تحت شکنجه های فجیع بوده. حالا این وسط کی راست می گه؟نامعلوم. کی دروغ میگه؟ بازم نامعلوم
اسلام شناس فرانسوی که تو ماه محرم داشته راجع به آداب و سنن ایرانی ها در این ماه تحقیق می کرده،‌روز دهم بهمن در شهر سنی نشین کنارک و در حال عکس گرفتن از دسته های عزاداری و همینطور، واکنش مردم محلی و اهل تسنن، بازداشت می شه و بعد هم پاسپورتش، ضبط می شه. تا اینکه پریروز پاسپورتش رو پس دادن و فرستادنش پاریس. علت بازداشت؟ نامعلوم. علت تناقض تحقیقاتش با قوانین ایران؟ نامعلوم. حالا اگه جداً کارش اشکال داشته، علت آزادیش؟ نامعلوم
امروز پونزده تا از دانشجوهای دانشگاه مازندران رو به جرم حمایت از یک دانشجوی زندانی دیگه، بازداشت کردن؟ علت واقعی؟ نامعلوم
احمدی نژاد در بدو ورودش به شیراز، گفت که صبح قبل از پرواز تفالی به حافظ زده و شعر "خوشا شیراز و وضع بی مثالش....خداوندا نگه دار از زوالش" اومده!! علت اینکه این آقا، همچنان خالی می بنده؟ نامعلوم. اینکه چرا فک میکنه همه این ملت، بز هستن و این چیزا رو باور می کنن؟ بازهم نامعلوم

چی بگم دیگه؟ سرم گیج رفت از این دنیای مسخره قاراشمیش. چرا باید همه چیز اینقدر قاطی و بی معنی باشه؟ آخه چرا؟

Alan's fate سرنوشت آلن

2007-04-16T00:36:00.000+03:30

شایعات خیلی خیلی بدی در مورد سرنوشت آلن جانستون پخش شده. از صمیم قلب امیدوارم که فقط شایعه باشه

عکس از خبرگزاری بی بی سی

جیک جیک مستانه

2007-04-15T18:21:00.000+03:30

هیچ کس بلاهایی رو که به دلیل وقوع اشتباهات سهوی و لپی در انتخاب یک عکس، کاریکاتور، تیتر، مقاله و غیره بر سر روزنامه ها و نشریات کشور اومده رو فراموش نکرده. از روزنامه های معروف و معتبری مثل شرق و ایران گرفته تا نشریه های محلی و استانی مثل مورد بندرعباس و اخیراً بوشهر

از آنجا که اکثر این نشریات منتسب به جناح اصلاح طلب بودند، هیچکس در قوه قضاییه و دادستانی و غیره، نه تنها حاضر نبود که این موارد رو به عنوان "اشتباه سهوی" بپذیره، بلکه خیلی راحت، مسئولین نشریه و صفحه (و مثلاً کاریکاتوریست) رو به اقدام علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی و آب ریختن به آسیاب دشمن متهم می کردند و خلاصه، اونها رو هم جزو "قلم به دستان مزدور" طبقه بندی می کردن. این اواخر، برای اینکه "بی طرفی" خودشون رو هم نشون بدن، یه گیری هم به روزنامه همسوی خودشون، سیاست روز دادن

این وسط دو سه تا روزنامه هم بودن و هستن که در اینجور مواقع، نهایت تلاششون رو برای کوبیدن جناح مقابل و به تعطیلی کشوندن روزنامه -و در صورت امکان، به زندان انداختن مسئولینش- می کرده و می کنن. بهتر از من می دونین که سرکرده این روزنامه ها، کیهان هستش و بعد از اون هم روزنامه هایی مثل جمهوری اسلامی، رسالت و کم و بیش جام جم

حالا با این گندی که روزنامه جام جم زده، آدم بلافاصله یاد این ضرب المثل میوفته که

جیک جیک مستونت بود، فکر زمستونت نبود؟

توضیح غیر ضروری: اگه احیاناً از قضیه خبر ندارین، کافیه متنی رو که به پینگلیش روی تخته سیاه (و مثلاً توسط آینشتاین) نوشته شده رو بخونین! البته کاملاً بدیهی و روشنه که اون بنده خدایی که این عکس رو واسه ضمیمه "سیب" روزنامه جام جم انتخاب کرده بوده، هیچ قصد و غرضی نداشته و تنها تو اینترنت یه سرچ کرده واسه عکس آینشتاین و تا این عکس رو دیده، احساس کرده عکس جالب و مناسبیه و اصلاً هم به نوشته روی تخته، دقت نکرده بوده

توضیح دوم: البته نباید فراموش کرد که یه همچین اشتباهاتی (و حتی اشتباهات ساده تر) توی روزنامه ها و رسانه های حرفه ای، قابل قبول و توجیه پذیر نیست؛ اما به هر حال، اینها صرفاً در حوزه اشتباهات رسانه ای قابل بررسی هستن و نه جرم های سیاسی. بنابراین، تحت پیگرد قرار گرفتن احتمالی مسئول صفحه روزنامه جام جم، همونقدر اشتباه و مذموم خواهد بود که بازداشت افرادی مثل مانا نیستانی و نیک آهنگ کوثر و سایر روزنامه نگاران

کدام سفره؟ مسئله اینست

2007-04-15T02:57:00.000+03:30

حدود دو سال پیش و در گیر و دار تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری، یکی از قول های کاندیدای اون روز و رئیس جمهور امروز، عبارت بود از "آوردن پول نفت بر سر سفره ها". عملی نشدن این وعده در طول مدتی که از عمر این دولت می گذره، همواره یکی از انتقادات جدی منتقدین دولت، خصوصاً منتقدین سیاست های اقتصادی اون بوده و هست. این منتقدین، با اشاره به گرانی های سرسام آور، رشد بی رویه و وحشتناک نقدینگی بی پشتوانه و به دنبال آن، تورم بی سابقه، از وعده فوق الذکر، به کنایه یاد می کنند

یکی از اتفاقات اخیر باعث شد به این فکر بیفتم که شاید اصولاً اشکال، نه در وعده رئیس جمهور محترم، که در کج فهمی منتقدین و حتی ما زرافه ها و آدم های عامی و بی سواد بوده باشه. شاید اصلاً از اول هم قرار نبوده این پول، بر سر سفره من و شما بیاد؛ بلکه می بایست بر سر سفره های دیگری قرار بگیره. مثلاً بر سر سفره خانواده سه نفره صاحب عکس فوق، که با اقامتی 13 روزه در ایران و تعریف - یا حتی تحریف!- داستان دوران اقامتش در این سرزمین، به سادگی آب خوردن، یکصد هزار لیره استرلینگ - یعنی چیزی بیش از یکصد و هشتاد میلیون تومان- رو بر سر سفره خود دید؛ که بدون شک، اگر دولت دیگری در ایران سر کار بود، این پول، بر سر سفره فی ترنی قرار می گرفت. اونطور که از عکس پیداست، ظاهراً فی تصمیم داره، از روسری اهدایی، به عنوان دستمال سفره‌ی همین سفره استفاده کنه

پس بیایم و اینقدر به دولت غر و کنایه نزنیم. دولت به وعده خودش عمل کرد و پول نفت رو بر سر سفره برد. حالا دیگه سفره من و شما یا فی ترنی نداره که! غر نزنید

سئوال

2007-04-14T01:43:00.000+03:30

ببینم، چرا پست های جدی من، مطلقاً کامنتی ندارن و اون معدود کامنت های موجود هم، صرفاً بعد از پست های خنثی ظاهر می شن؟! چه جوریاست؟ چرا اینجوریه؟ آخه چرا؟؟

باشگاه صد تایی

2007-04-13T17:20:00.000+03:30

درست در زمان پابلیش پست قبل، متوجه شدم که نود و نهمین پست ماچه زرافه بوده. پس بلافاصله این پست صدم رو -بدون هیچ محتوای خاصی- نوشتم! جالب آنکه این یکصد پست، تنها 120 کامنت داشته ـکه تازه، تعدادی از آنها هم، جواب های خودم به دوستان بوده!- و این یعنی یک و دو دهم کامنت برای هر پست! به نظر اصلاً جالب نمی رسه، مگه نه؟ اما آخه چرا؟

احتمالاً خیلی چرت و بی محتوا می نویسم. همین

جشنی برای هیچ -2

2007-04-13T17:01:00.000+03:30

در دو یادداشت قبل، اشاره کرده بودم که در به اصطلاح "جشن هسته ای"، هیچ سند و مدرک و دلیل متقن و قابل اتکایی در مورد حصول پیشرفتی خاص و مشخص در زمینه تکنولوژی هسته ای ایران، ارائه نشد و همچنین اشاره کردم که از دید فنی هم، بسیار بعید به نظر می رسد که اتفاق خاصی افتاده باشد.

قصد اطاله کلام ندارم. صرفاً می خواهم نظر محمد البرادعی و نیز رئیس آژانس اتمی روسیه را یادآوری کنم.

البرادعی که هم اینک دو تن از همکارانش در نظنز حضور دارند، به صراحت اشاره کرده که "تنها چند صد سنتریفیوژ در نظنز نصب شده و به بهره برداری رسیده اند و نه چندین و چند هزار! بنابراین، موضوع غنی سازی ایران، به هیچ وجه، نگران کننده نیست"

از دیگر سو، رئیس آژانس اتمی روسیه نیز با تاکید، اظهار اطمینان کرده که در حال حاضر تولید سوخت هسته ای توسط ایران، به

هیچ روی عملی و امکان پذیر نیست. وی با اشاره به ادعای مسئولین ایرانی مبنی بر آمادگی جهت تکمیل نیروگاه بوشهر (در صورت تاخیر بیشتر روسیه در این کار) و حتی ساخت نیروگاه های هسته ای جدید، با صراحت این مطالب را بدون هرگونه مبنای علمی دانسته و علت چنین اظهاراتی را، تنها ایجاد "سر و صدا" و اقداماتی صرفاً سیاسی ارزیابی کرده است

در این شرایط، یافتن دلیل واقعی این قبیل اقدامات را به شما می سپارم! همین. فقط جهت اطلاع

Finally...

2007-04-11T15:03:00.001+03:30

بالاخره بعد از دو ماه و 10 روز ایستادن توی صف، غبار هوشمند، پابلیش شد

حالا از این حرفا گذشته، منچستر یونایتد رو عشق است:
Man Utd. 7 - 1 A.S. Rome

چاکریم

جشنی برای هیچ

2007-04-11T02:14:00.000+03:30

تو پست قبل، اشاره کوتاهی کردم به اینکه در "جشن هسته ای" دیروز، تنها شاهد یک اشاره بدون مدرک و دلیل به عبور ایران

از "فاز تحقیقاتی" و ورود به "فاز صنعتی" تولید سوخت هسته ای بودیم. همونطور که گفتم و خودتون هم می دونید، کمترین بحث فنی در این زمینه - حتی در حد ارائه آمار تعداد سنتریفیوژهای بکارگرفته شده به این منظور- هم ارائه نشد. دیروز نمی خواستم زیاد به این بخش موضوع بپردازم و بیشتر به حواشی قضیه توجه کردم. اما الان بد ندیدم که یه خورده -فقط یه خورده- دقیق تر به اصل قضیه توجه کنیم. موافقین؟

اگه بحث های پوپولیستی دولتی ها و سرودها و آهنگ های بند تنبونی ای رو که صدا و سیما چپ و راست و برای ایجاد هیجان کاذب بین ملت پخش می کنن رو بذاریم کنار، یه سئوال منطقی پیش میاد. اونم اینکه حالا با فرض اینکه ادعاهای دیروز، عین واقعیت بوده باشن، آیا واقعاً ایران توانایی تولید سوخت هسته ای رو پیدا کرده؟

متاسفانه کسانی که اندک اطلاعاتی از بحث نیروگاه داشته باشن، به این سئوال پاسخ منفی میدن! واقعیت اینه که هرچند غنی سازی

اورانیوم در حد سه و نیم تا پنج درصد و اونهم به میزان خیلی زیاد (که نیازمند کار زنجیره های بسیار بزرگی از سنتریفیوژها، مثلاً در تعداد حداقل چند ده هزار دستگاه هستش)، یه قدم اولیه، ضروری و طبیعتاً مهم در زمینه تولید سوخت هسته ای محسوب میشه؛ اما از اینجا به بعد و تا رسیدن به سوخت هسته ای، راه دراز و پیچیده ای باقی مونده. نمی خوام اینجا یه بحث فنی پیچیده رو بنویسم؛ اما همینقدر و بصورت کاملاً خلاصه اشاره می کنم که برای تولید میله های سوخت مورد نیاز راکتور اتمی، باید اورانیوم غنی شده رو به صورت میله های جامد فلزی شکل داد که ایران هنوز، چه از نظر دانش فنی و چه (خصوصاً) از نظرتجهیزات فنی، فاقد این توانایی هستش، و بنابراین، اگه فرض کنیم که نه سه هزار، بلکه سی هزار سنتریفیوژ هم در نظنز و سایر سایت های هسته ای ایران فعال باشن وعملیات غنی سازی با سرعت هرچه تمام تر هم در جریان باشه، تا وقتی که نتونیم میله های سوخت رو شکل بدیم، به هیچ دردمون نمی خوره و در نتیجه، عملاً هنوز هیج اتفاقی نیوفتاده

بنابراین کاملاً روشنه که این بحث ها و ژست ها و جشن ها چیزی نیستن بجز بخشی از عملیات روانی یه دولت پوپولیست برای سرگرم کردن (بخوانید تحمیق) توده های مردم عامی

حالا سئوال دیگه ای که ممکنه پیش بیاد اینه که پس آخه با این شرایط، چرا دولت های غربی، این حرف ها رو "ظاهراً" جدی می گیرن؟ جواب این سئوال هم روشنه: اونها عملاً و حقیقتاً هیچ کدوم از این حرف ها رو جدی نگرفتن و نمی گیرن (آخه کی می تونه حرفای آدمی که ادعا میکنه یه دختر 16 ساله تو آشپزخونه، انرژی هسته ای تولید کرده رو جدی بگیره؟؟). اینجا هم با پرهیز از بحث های فنی، فقط خیلی ساده اشاره می کنم که اصولاً بمب های اتمی از دو تکنولوژی استفاده می کنن: بمب های اورانیومی (مثل بمب های اولیه "پسرک" و "گامبو" که در هیروشیما و ناگازاکی بکار رفتن)، و بمب های جدیدتر پلوتونیومی. بمب های اورانیومی (235 یا 238)، از وسیله ای به اسم "تفنگ اورانیوم" استفاده می کنن که در زمان انفجار، مقداری اورانیوم شدیداً غنی شده رو به سمت مقدار دیگه ای اورانیوم غنی شده، "شلیک" می کنه و بر اثر این برخورد، شکافت هسته ای پیش میاد و مقدار بسیار زیادی انرژی آزاد میشه. در بمب های پلوتونیومی اما، موضوع فرق می کنه. در اینجا، دو نیمکره از جنس پلوتونیوم وجود دارن که برای فرایند شکافت هسته ای، باید به هم نزدیک بشن. واضحه که ایران در شرایط فعلی نه دانش فنی و نه سخت افزار مورد نیاز برای تولید این سیستم ها- چه مکانیزم تفنگ اورانیوم، و چه شکل دادن نیمکره های پلوتونیوم- رو نداره و اصلاً توانایی غنی سازی اورانیوم به میزان بیش از نود درصد رو هم نداره. در نتیجه، بحث دستیابی ایران به بمب هسته ای، عملاٌ بی معنیه

خب، پس حکایت این همه سر و صدا و قطعنامه و تهدید و غیره چیه؟ خیلی ساده است: اونها هم دارن هدف مشابهی رو دنبال می کنن. به عبارت ساده تر، اونها هم دارن از این موضوع در جهت ترسوندن و تحریک (یا همون تحمیق) مردم خودشون - و البته سایر مردم دنیا- استفاده می کنن. همه ما می دونیم که بخش بزرگی از اقتصاد ایالات متحده و اروپا رو صنایع نظامی تشکیل می دن. اصولاً همواره بخشی ثابت از دکترین سیاست داخلی ایالات متحده، عبارت بوده از دشمن تراشی! به این معنا که دولت امریکا از جنگ جهانی دوم به بعد،‌ دائماً در حال ترسوندن مردم خودش از دشمن های عجیب و غریب خارجی بوده و هست (حالا از شوروی و چین و کوبا گرفته تا مریخی ها و مثلت برمودا و شهاب سنگ و اخیراً‌ محور شرارت!) و به این ترتیب، بودجه های سرسام آور نظامی خودش رو توجیه می کرده و می کنه. از طرف دیگه هم، با ترسوندن همسایه ها و رقبای اون دشمن فرضی از قدرت فرضیش! (در مورد ایران، میشه به وضوح به کشورهای عرب حوزه خلیج فارس اشاره کرد)، به صادرات سلاح هاش (اونهم عمدتاً سلاح هایی که دیگه به درد خودش نمی خورن و به اصطلاح، خارج از رده محسوب میشن) رونق می ده. در کنار اینها، هر از گاهی هم اگه بتونه، یه باجی هم از همون کشور اصلی می گیره. داستان اروپایی ها هم عملاً -و حالا با اندکی تفاوت- همین طوره

خب، پس این وسط، داستان پرونده هسته ای ایران چیه و چه نتایجی واسه ملت ایران داره؟

متاسفانه باید گفت در شرایط فعلی، کمترین سودی که برای ما نداره، هیچ، هزاران ضرر هم داره. از یک طرف دولتی که -یا به عمد و یا از روی ندانم کاری- روز به روز اقتصاد ایران رو بیشتر و بیشتر به ورطه نابودی کامل نزدیک می کنه و از بابت آزادی های فردی و اجتماعی و حقوق بشر هم روز به روز فشارها و محدودیت ها رو بیشتر می کنه، این قضیه رو به صورت سرپوشی بر همه این مسائل در آورده و با تلاش در جهت تحریک هرچه بیشتر احساسات و غرور ملی توده های مردم، خودش رو در زیر این چتر مخفی میکنه و هر زمان هم که سر و صدای گروهی از مردم از بابت نابسامانی ها بلند شه، یا مشکلات رو ناشی از اعمال دشمنان مثلاً تحریم ها- اعلام کنه و یا همون گروه از مردم رو به عنوان عوامل داخلی و نفوذی دشمن، سرکوب کنه

از طرف دیگه امریکا و اروپا هم با سر و صدا راه انداختن در این زمینه، به سودهای سرشار حاصل از فروش اسلحه به عرب ها و ترک ها برسن و با اعلام تحریم های مصنوعی، همون سلاح ها و سایر محصولاتشون رو به چندین برابر قیمت واقعی، به ایران بفروشن و هر ازگاهی هم، با تهدید حکومت ایران به براندازی، انواع و اقسام باجها رو از دولت ایران (و در حقیقت از جیب ملت ایران) بگیرن

و در کنار همه اینها هم، کشورهایی مثل چین و روسیه هستن که از این شرایط، بهترین استفاده ممکن رو می کنن: از فروش سلاح ها و ماشین آلات بنجل و خارج از رده به ده ها برابر قیمت به ایران، تا قبضه کردن کامل بازار ایران با کالاهای آشغال چینی و دریافت چند باره هزینه های نیروگاه بوشهر و تاخیرهای مسخره در اتمام ساخت اون توسط روسیه. و صد البته، انواع و اقسام باجخواهی ها از ایران برای حمایت آبکی و نیم بند از ایران در جوامع بین النللی

و خلاصه، حاصل همه اینها برای ملت ایران چیه؟ افزایش تصاعدی تورم و نابودی اقتصاد و امنیت و آرامش

حالا برین جشن بگیرین و جلو دوربین های تلویزیون بگین احساس غرور می کنیم!

جشن هسته ای

2007-04-09T18:32:00.000+03:30

خب به سلامتی جشن هسته ای رو که حتماً دیدین! کاری ندارم که اصلاً برگزاری همچین مراسم و "جشن"هایی واسه اینجور موارد، اصلاً تا چه حد تو دنیا مرسوم و متداول هستش. فقط می خوام به عنوان یه بیننده عادی، بخشی از دیده هام رو بگم

اولین چیزی که مشخص بود، بی نظمی همیشگی ایرانی بود. قرار بود مراسم، راس ساعت 1530 به وقت ایران (1200 به وقت گرینیچ) شروع بشه؛ که خب طبق معمول، حداقل 10-15 دقیقه تاخیر داشت! اونم مراسمی که تا این حد برای سیستم اهمیت داشت و روسای قوای سه گانه و سفرا و خبرنگارای داخلی و خارجی حاضر بودن و خبرگزاری های خارجی هم داشتن بصورت زنده اون رو پوشش می دادن
آقای نظام اسلامی پشت میکروفن قرار می گیره و انواع و اقسام تپق ها رو ردیف می کنه؛ از اون جمله، بکاربردن کلمه "میهمانیان" به جای "میهمانان"
آقای آقازاده میاد پشت تریبون. بگذریم از اینکه صدای مناسبی برای سخنرانی نداره و بارها و بارها، صداش دچار لرزش و ضعف می شه (خب، این زیاد دست خودش نیست بنده خدا). اما ایراد کارش اونجا مشخص می شه که اولاً تمام حرف هاش رو از روی کاغذ می خونه و از اون بدتر اینکه، در چندین جا، جملات رو با لحن و تاکیدگذاری اشتباه می خونه! ظاهراً حتی این زحمت رو به خودش نداده بود که لا اقل یکبار، از روی این متن بخونه و بعد بیاد پشت تریبون
نظام اسلامی دوباره میاد و میگه ارکستر سمفونیک دانشکده صدا و سیما، می خوان برنامه ای رو "ابتدا به انگلیسی" و بعد، به فارسی، اجرا کنن. بلافاصله صدای لغزش آرشه بر روی سیم های ویولن و چند ساز دیگه بلند می شه و حدود 2-3 دقیقه هم طول می کشه، اما بجز یک سری اصوات ناخوشایند و فالش (که بیشتر شبیه کوک کردن ساز بود!)، چیزی شنیده نمی شه، بعد یه عده ( شاید مثلاً 10-15 نفر بودن) واسه این هنرنمایی، دست می زنن! بعد تازه آهنگ اصلی شروع میشه! یکی از این دانشجوها با یه لهجه نه چندان جالب، ترجمه سه بیت اول شعر "بنی آدم اعضای یکدیگرند" سعدی رو به انگلیسی می خونه و این میشه بخش انگلیسی این آهنگ!! و بعد با یه آهنگ خیلی خیلی ضعیف و سطح پائین، متن فارسی این سه بیت، چندین و چند بار تکرار میشه!! این هم از موسیقی زنده مجلس. حالا اصلاً این شعر چه ربطی به این مراسم داشت، بماند
خلاصه این فاجعه موسیقی تموم میشه و گروه سن رو ترک می کنن و جناب نظام اسلامی، با افتخار! برای بینندگان و شنوندگان عزیز! اعلام می کنه که هم اکنون، گروهی از عزیزانش! صندلی های گروه موسیقی رو از روی سن جمع می کنن!! دقت کن تورو خدا! حتی یه پرده نداشت این سن، و در حالی که نظام داره پشت تریبون حرف می زنه و کلی آدم ایرانی و خارجی نشستن جلوش (و در مقابل دوربین خبرگزاری های معتبر خارجی)، یه عده عین بز میان رو سن و صندلی ها رو میزارن رو کولشون و میبرن بیرون!! بابا اینا محشرن به خدا
بالاخره حدودای ساعت پنج، خود احمدی نژاد میاد پشت تریبون که "خبر خوش" رو اعلام کنه. بعد از تکرار حرفای پوپولیستی همیشگی، یک کلمه می گه که ایران از فاز "تحقیقاتی" تولید سوخت، به فاز "صنعتی" رسیده! همین و بس! حالا با کدوم آمار؟ با کدوم ارقام؟ با کدوم اسناد؟ هیچ معلوم نیست! خیلی ها فکر می کردن که امروز می خواد اعلام کنه که مثلاً زنجیره 164 تایی سنتریفیوژها، به زنجیره 3000 تایی گسترش پیدا کرده؛ اما دریغ! حتی این رو هم نگفت! فقط همینجوری میگه به فاز صنعتی رسیدیم
یه نکته فرعی بامزه هم این بود که در حالی احمدی نژاد این قضیه "صنعتی" رو حدودای ساعت پنج، "اعلام" کرد، که بیشتر از یک ساعت قبلش، آقازاده در اولین جملاتش، به این موضوع اشاره کرده بود: با همین میزان از "دقت و صراحت"
از نکات بامزه دیگه این مراسم هم این بود که فریدون خان بیگدلی، وقتی آهنگش رو اجرا کرد و خواست بره پائین، نظام اسلامی بهش گفت "نرو پائین"، و بعد به نقل از فریدون گفت که من دست همه دانشمندان جوان هسته ای ایران رو می بوسم

خلاصه اینکه فیلمی بود واسه خودش. جدای از محتوای مراسم (به قول قل مراد:"ها؟!" )، اجراش به شدت زرافه رو یاد نمایش های دبستانی و پیش دبستانی تو مراسم دهه فجر انداخت. دیگه نمی دونم شما "آدم ها" رو یاد چی انداخت

بازی سرنوشت

2007-04-09T17:57:00.000+03:30

نمی دونم به تقدیر و سرنوشت پیش نوشته و محتوم، اعتقاد داری یا نه. یا حتی به شانس. من خودم جزو اون گروهی هستم که معتقدن که سرنوشت و آینده هر کسی دست خودشه و با تلاش خودش، آینده رو رقم می زنه.
اما گاهی وقتا اتفاقایی میوفته که آدم (یا حتی زرافه) رو وادار می کنه که به شانس اعتقاد پیدا کنه. این موردی که می خوام بگم، به نظرم یکی از همون موارد باشه

هممون می دونیم که غربی ها (منظور، مردم عادیه)، اصولاً آدم های سیاسی ای نیستن و بر خلاف تصور خیلی از ماها، وقتی باهاشون برخورد می کنیم، از ضعف شدید اطلاعات ژئوپالیتیکی شون شاخ در میاریم. خیلی از اونها اصلاً نمی دونن ایران کجاست، یا فک می کنن ایران و عراق، یکی هستن، یا فک می کنن ایرانی ها هم عرب هستن، و قص علی هذا

خلاصه، حتی پرونده هسته ای ایران هم تاثیر خیلی زیادی در افزایش شناخت اونها نسبت به ایران نداشته. تا اینکه زد و حدود بیست روز پیش، جریان بازداشت ملوان ها و تفنگ دار های بریتانیایی پیش اومد و خب به همین دلیل، برای بیش از دو هفته، ایران در صدر اخبار بریتانیا قرار گرفت و خب می شه حدس زد که احتمالاً الان بریتانیایی ها نسبت به مثلاً ماه پیش، اطلاعات و شناخت خیلی بیشتری راجع به ایران و ایرانی داشته باشن. منظورم اصلاً شناخت سیاسی و قضاوت و اینها نیست. صرفاً شناخت جغرافیایی و فرهنگی و نژادی و این جور چیزاست

خب، حالا درست بلافاصله بعد از پایان نسبتاً خوب این بحران، یه دفعه، تنها فوتبالیست ایرانی حاضر در لیگ برتر انگلستان، یعنی آندرانیک تیموریان، با ارائه یه بازی درخشان، دو گل به ثمر می رسونه و باعث پیروزی و صعود تیمش تو جدول تا رده پنجم میشه و برای اولین بار، به عنوان یکی از بازیکنان برتر هفته انتخاب میشه! به نظرم آندو شانس خیلی خوبی آورد و در بهترین شرایط زمانی خودش رو مطرح کرد، چون حالا وقتی تو رسانه های بریتانیایی، ازش به عنوان یه فوتبالیست ایرانی اسم برده میشه، احتمالاً کمتر بریتانیایی ای هست که ندونه ایران کجاست. حتی این موضوع -که شاید از نظر رسانه ای کمی جالب باشه- ممکنه از نظر حرفه ای و مالی هم به نفع آندو تموم بشه و مثلاً در پایان فصل، با یه قرارداد خیلی خوب، به یه تیم مطرح تر انگلیس منتقل بشه. یه شانس خوب دیگه آندو هم اینه که بدلیل مسیحی بودنش، از موج جدید اسلام ترسی و مسلمان آزاری اروپایی ها هم در امانه و کسی به چشم یه تروریست بهش نگاه نمی کنه

سوء تفاهم نشه، اصلاً‌ منظورم این نیست که بگم آندو "فقط" شانس آورده! نه، اصلاً! آندو موفقیت هاش رو مدیون اعتماد به نفس و پشتکار خودشه و هیچ شکی در این مورد وجود نداره. اما شانس خوبش، مربوط به زمان میشه. یعنی اگه مثلاً چهار-پنج هفته پیش یا حتی مثلاً سه هفته دیگه، اون بازی درخشان رو انجام می داد، مطمئناً نمی تونست مثل الان مطرح و شناخته شده بشه. به هر حال شاید این خوش شانسی، فقط واسه آندو نباشه و شامل حال سایر فوتبالیست های ایرانی هم بشه و از فصل بعد، شاهد حضور اونها در لیگ برتر انگلیس هم باشیم........باید صبر کرد و دید

حراج

2007-04-09T03:04:00.000+03:30

خاطراتم را می فروشم. چند می خرید؟ باهاتون راه میام.

فی ترنی Faye Turney

که خاطرات 13 روز رو فروخت یکصد هزار پاوند (بیش از 180 میلیون تومان). یعنی روزی 14 میلیون تومان.

من حاضرم خاطرات همه عمرم رو یکجا، با کلی خاطره اضافه، بفروشم یکصد هزار پاوند. می خری؟ ...نمی خری؟.... خب بابا چون "به علت تغییر شغل" عجله دارم، آتیش می زنم به مالم و همه رو یکجا میدم همون 14 میلیون. حالا می خری؟ ببر، خیرشو ببینی

همینجوری

2007-04-06T03:47:00.000+03:30

برو بینیم بابا

TSI Mag

2007-04-06T03:42:00.000+03:30

راستی شماره جدید مجله تله ستلایت اینترنشنال هم در اومده که می تونین در صورت تمایل، نسخه فارسی اون رو از اینجا داونلود کنین

اولین پست 86

2007-03-21T05:37:00.000+03:30

خب الان درست دو ساعت از تحویل سال 86 می گذره. سال خوبی داشته باشین. اصلاً دوس نداشتم و ندارم اولین پست سال رو هم غر بزنم. اما آخه چیکار کنم؟ محمود اومده و تو پیام نوروزی هم گیر داده به صهیونیزم جهانی! بابا آخه نوکرتم، قبول! اصلاً هرچی تو بگی! اصلاً هرچی بدبختی تو دنیاست، زیر سر این صهیونیست هاست. بابا جان قبول! اما آخه خداوکیلی، نصف شبی حرف بهتری واسه گفتن پیدا نمی شد؟ پس آخه چرا؟

آخرین پست 85

2007-03-21T02:23:00.000+03:30

تنها چیزی حدود یک ساعت به تحویل سال و آغاز رسمی سال 1386 باقی مونده.

تو این یک هفته ای که چیزی ننوشتم، خیلی خبرا بود. خیلی اتفاقا افتاد، از دستگیری شهرام جزایری و بازگردوندنش به ایران با چهره ترسیده و صورت کبود (احتمالاً کتک خورده بود)، تا اعدام طاها یاسین رمضان و بخشودگی ظاهری استقلال و بازگشت احتمالیش به جام باشگاه های آسیا (که امیدوارم صحت نداشته باشه) در همین چند ساعت پیش. از جنبه شخصی هم اتفاقات خوب و بد تو این هفته کم نبود. کار هم که وحشتناک سرم ریخته بود و همچنان هم ریخته (اگرنه، یکساعت مونده به سال تحویل، اینجا چیکار می کردم آخه؟!). منتها فقط یه چیز نبود: اونم حس بود. حس نوشتن. نمی دونم چرا. شاید تاثیر همین اتفاقات بیرونی بود. شاید بخاطر فشارهای زیاد روحی که تو این یک هفته بهم اومد. شاید...شاید...بهرحال، یک ساعت به سال تحویل مونده و من حتی هنوز وقت نکردم برم حموم! پس بهتره روده درازی نکنم و زودتر برم حموم.

فقط یه نکته: امسال با همه خوبی ها و بدی هاش، از جهاتی جالب بود و دوستان جدید و خوبی هم پیدا کردم. امیدوارم سال جدید، واسه هممون سال خوبی باشه و حتی یه تحول! کی می دونه؟ به هرحال، خدا آخر و عاقبت هممون رو به خیر کنه

ٰThank you my Friend! ممنون رفیق

2007-03-14T17:40:00.000+03:30

......

There are those who fail, there are those who fall,
There are those who will never win,
Then there are those who fight for the things they believe,
And these are men like you and me;

In my dream we walked, you and I to the shore,
Leaving footprints by the sea,
And when there was just one set of prints in the sand,
That was when you carried me;

You have always been such a good friend to me,
Through the thunder and the rain,
And when you're feeling lost in the snows of New York,
Lift your heart and think of me;

.......

محمود آمریکایی

2007-03-13T01:39:00.000+03:30

محمود می خواد واسه سومین بار ظرف تنها دو سال بره آمریکا! ظاهراً قراره بره اونجا و شخصاً از "حقوق هسته ای ملت ایران" در جلسه شورای امنیت دفاع کنه. جالب اینکه روال معمول اینه که وقتی نماینده یه کشور قراره تو جلسه شورای امنیت شرکت کنه، معمولاً دیپلماتی هم رتبه با نماینده های اعضای شورای امنیت، انتخاب می شه. اما این "معجزه هزاره سوم" گفته که من این حرفا حالیم نیست. از اون کشورها، شاه بیاد یا گدا، من یکی باید برم آمریکا! از اون طرف واکنش اعضای شورا هم جالب بوده. مثلاً نماینده دوست جون مون یعنی چین کمونیست، گفته که: " هر کسی حق داره که بیاد به این جلسه؛ اما اگه جدی جدی محمود بیاد، "خیلی بامزه" خواهد شد!" احتمالاً با خودش فک کرده که در حاشیه جلسه، محمود رو بکشه یه گوشه و فرمول طرز تهیه انرژی هسته ای در آشپزخانه و با کمک کاسه بشقاب و کفگیر رو ازش بپرسه
یک روز بعد از صدرو حکم رفع توقیف از روزنامه شرق، امروز از روزنامه هم میهن به مدیر مسئولی غلام حسین کرباسچی هم رفع توقیف شد و خود کرباسچی هم از اتهام نشر اکاذیب، تبرئه! قضیه چیه؟ چرا یهو مهربون شدن؟ بنظر زرافه که قضیه عادی نیست و بدجوری بو می ده؛ اون هم بوهای مشکوک! حالا ببین کی گفتم
آلن جانستون خبرنگارمتعهد و مسلط بی بی سی ورلد در غزه، ربوده شده. آلن بی تردید یکی از حرفه ای ترین و مسلط ترین های کار و خصوصاً بسیار مسلط به اوضاع منطقه هستش. از نظر شخصی هم، آدمی با یه حس گرم و خوش مشرب و یه شوخ طبعی خوشاینده. اگرچه معمولاً خبرنگارهایی که در سرزمین های فلسطینی به گروگان گرفته می شن، بعد از چند روز و عموماً بدون آسیب دیدن آزاد می شن، اما در مورد آلن نگرانم. نمی دونم چرا، اما شاید چون عضو بی بی سی هستش. بهرحال هرچی که هست، نگرانشم

غرغر

2007-03-12T00:38:00.000+03:30

یکی از دوستان که تازه با ماچه زرافه آشنا شده، میگه ماچه خیلی غرغرو اه و دائم داره غر می زنه و حوصله آدما رو سر می بره. جداً اینجوریه؟ اعصابتون خورد می شه؟ یعنی ماچه باید اخلاقشو عوض کنه؟

راستش کار سختیه. آخه ماچه از اول اومد که بی رودرواسی غر بزنه. آدما یه اخلاقی دارن که اگه کسی دائم بهشون غر نزنه، امر بهشون مشتبه می شه و فک می کنن که "پرفکت" هستن. در حالی که نیستن. اصلاً مگه آدم پرفکت هم داریم؟ ماچه غر می زنه تا آدما یادشون نره که عیب و ایراد دارن. و مهمتر از این، یادشون نره که "ناظر" دارن! یعنی هر خطا، کوتاهی، سهل انگاری و خصوصاً کم فروشی و خیانتی که بکنن، کسانی هستن که دارن به وضوح می بینن این قضایا رو. ماچه این رو یک وظیفه می دونه. با این وجود، ماچه بیشتر از هر بنی بشری، عیب و ایراد داره و خطا می کنه؛ حالا گاهی سهوی و گاهی حتی عمدی! پس اگه فک می کنین باید این روش رو عوض کنه، یا اصلاً لیاقت و شایستگی کافی واسه اینکار رو نداره، قبل از اینکه امر بهش مشتبه بشه، بهش بگین.

Shargh Newspapaer روزنامه شرق

2007-03-11T12:34:00.000+03:30

همین الان کیان خبر داد که روزنامه شرق، رفع توقیف شد! مبارک باشه. اما حالا تکلیف روزنامه اخبار چی می شه؟ باید دید بعد از عید، شرق میاد بیرون، یا اخبار، یا هردو؟ به هرحال، هرچه که بود، خبر خوبی بود. ممنون کیان جان

Propaganda

2007-03-11T04:39:00.000+03:30

فیلم "بورات" رو دیدین؟ احتمالش کمه که توی ایران، این فیلم رو بصورت کامل دیده باشین؛ اما احتمالا تیزرهاش رو تو کانال های ماهواره ای دیدین. یا تو صفحات اینترنتی. اگه هم احیاناً تا حالا چیزی ازش نشنیدین (که البته بعیده)، کافیه یه سرچ کوچیک تو اینترنت بکنین تا کلی مطلب در موردش پیدا کنین.

تو این فیلم، کمدین بریتانیایی، ساشا بارون کوهن، در نقش یه ژورنالیست قزاقستانی ظاهر شده که از کشور خودش به امریکا سفر می کنه و در طی این سفر، تا جاییکه می تونه، فرهنگ و مردم قزاق رو لجن مال می کنه. فقط به چند مورد کوچیکش اشاره می کنم

بورات تا حالا توالت فرنگی ندیده و برای شستن صورت و حتی برای نوشیدن آب، سرش رو تو کاسه توالت فرو می کنه

یکی از بزرگترین افتخارات بورات اینه که خواهرش، قهرمان فاحشه های قزاقستانه و حتی در دیدار با اون، در مقام روبوسی یک خواهر و برادر، از هم فرنچ کیس می گیرن

بورات تنها کارایی زنان رو سکس می دونه و از حضورشون در اجتماع، رانندگی خانومها و غیره، اظهار تعجب می کنه. اون میگه که از نظر مردم کشورش، دادن اجازه رانندگی به یک زن، همانند دادن اجازه خلبانی به یک میمونه

اون یکی ازجالبترین خاطراتش از سفر به امریکا رو نشستن در اتومبیل و در کنار یک مرد دیگه می دونه. در توضیح این موضوع میگه که در کشور من، تنها زمانی دو تا مرد تو ماشین کنار هم می شینن که بخوان به یه نقطه پرت جنگل برن و با هم سکس داشته باشن

و صدها و صدها موضوع توهین آمیز دیگه و همگی هم، به عنوان نمادهایی از فرهنگ مردم قزاقستان

جالب اینکه این فیلم از حداکثر تبلیغات ممکن برخوردار شد، به شدت و در مجامع مختلف مورد تقدیر قرار گرفت و کاندید بسیاری از جوایز معتبر سینمایی هم شد. و تنها قزاقستان و چند کشور دیگه آسیای میانه بودن که مجوز پخش این فیلم رو ندادن

خب، حالا چرا اینها رو اینجا نوشتم؟ اگه پست قبلی رو خونده باشید، می تونید حدس بزنید. آره، یه جورایی مربوط می شه به همون فیلم سیصد و بمب گوگلیش و سایر انواع اعتراضات ایرانی ها از هر گوشه و کنار دنیا - که البته به حق هم هست

اما من خواستم از یک منظر دیگه به قضیه نگاه کنم

ببینید دوستان؛ نقش و اهمیت پروپاگاندا و سمت تاریک قدرت رسانه ها (و به نوعی، تقریباً همون چیزی که تو ایران، به اسم تهاجم فرهنگی معروفه)، برای همه -و لا اقل برای شمایی که اهل اینترنت و وبلاگ و احیاناً ژورنالیسم هستید- کاملاً روشن و بدیهیه. این رو هم به خوبی می دونید و می دونیم که از نظر قدرت رسانه ای، سالهاست که قافیه رو به غرب و رسانه های غربی باختیم. خب، پس حالا تکلیف مون چیه؟ آیا مثلاً در مورد فیلم هایی مثل سیصد باید ساکت بمونیم و به بهانه نداشتن قدرت رسانه ای، دستامون رو به نشونه تسلیم، ببریم بالا؟ مطمئناً نه! برعکس باید تمام تلاشمون رو بکنیم و از کمترین امکانات موجود، به بهترین شکل ممکن استفاده کنیم تا شاید صدامون رو به گوش دنیا برسونیم. کارهایی مثل پتیشن یا همین بمب های گوگلی.

اما حالا اینا چه ربطی به بورات داشت؟ خیلی روشنه. ببینید، وقتی مسائل مربوط به تاریخ و فرهنگ ایران مطرح میشه (مثل ماجرای خلیج فارس، معرفی دانشمندان ایرانی به عنوان عرب، و حالا این فیلم سیصد)، زود رگ های گردنمون قلنبه می شه و شروع می کنیم به اعتراض و معمولاً هم، مستقیم یا غیر مستقیم، انتظار داریم که بقیه ملت های دنیا هم ازمون پشتیبانی کنن.

اما سئوالی که می خوام مطرح کنم اینه که در موارد مشابه و مربوط به سایر کشورها،‌ ما چیکار کردیم که حالا انتظار داشته باشیم اونا به کمک ما بیان؟ چندتا ایرانی رو سراغ دارید که برای فیلم بورات و در دفاع از فرهنگ قزاق ها، پتیشن درست کرده باشن؟ یا به بمب های گوگلی اون، لینک داده باشن؟ یا اقلاً یه پست تو وبلاگشون در این مورد نوشته باشن؟ خب، پس حالا چطور می تونیم انتظار داشته باشیم که دیگران - مثلاً همین قزاق ها - در این زمینه از ما حمایت کنن؟؟

گرفتین چی شد؟ بحث اصلاً در مورد ایران و قزاقستان نبودا! بحث سر اینه که ما ملت هایی که از نظر قدرت رسانه ای در موضع ضعف هستیم و هر روز به بهانه ها و دلایل مختلف مورد حملات رسانه ها و تبلیغات غربی قرار می گیریم، اگه بیشتر حواسمون رو جمع کنیم و به جای نشون دادن حساسیت در مورد مسائل ملی صرف، کمی به مسائل بین المللی هم حساس باشیم و مثلاً در مقابل توهین به فرهنگ سایر ملل هم حساس باشیم، شاید بتونیم خیلی بهتر صدامون رو به گوش دنیا برسونیم. شاید حتی از این هم بالاتر، یعنی بتونیم کاری کنیم که دیگه کسی جرات نکنه به فرهنگ و تاریخ ملل قدیمی و ریشه دار دنیا توهین کنه.

سخنرانی بود؟ زرر زدم؟ شرمنده! بهر حال نصف شب بیدار شدم و دیدم تا اینو ننویسم، نمی تونم دوباره بخوابم

پ.ن. دیشب "ال کلاسیکو" بود؛ اونوقت من خر، به کلی یادم رفت!! بهرحال، بارسا 3 - رئال مادرید 3

بمب گوگلی 300

2007-03-10T09:03:00.000+03:30

احتمالاً خیلی هاتون قضیه فیلم سینمایی 300 ، که یه تصویر وحشتناک از ایران باستان و تمدنش ارائه می ده، رو شنیدین. اگه هنوز نمی دونین چی به چیه و کی به کیه، می تونین این مطلب عصیان رو بخونین تا حساب کار دستتون بیاد

خب حالا که چی؟ پندار خان یوسفی یا همون "لگوماهی" معروف، که زمان بحران مربوط به اسم خلیج فارس، یک بمب گوگلی مشتی درست کرده بود و هرکی تو گوگل خلیج عربی (البته به انگلیسی) رو سرچ می کرد، با لینک وبسایت آماده شده توسط پندار مواجه می شد (و خلاصه خیلی تجربه موفقی بود)، این بار هم دست بکار شده و داره یه بمب گوگلی تر و تمیز هم واسه 300 درست می کنه. اینم پستی که در این مورد کامل خودش نوشته. خوب حالا آدرس بمبش چیه؟ ایناهاش:

300 the movie

اگه با این قضیه حال می کنین و دوست دارین ازش حمایت کنین، یا حتی اگه فقط به عنوان یه ایرانی بهتون برخورده که اینجوری دارن به ما توهین می کنن، و حتی اصلاً تاریخ بشر رو تحریف می کنن، شما هم به این بمب لینک بدین

راستی اگه اصولاً نمی دونین بمب گوگلی چیه و می ترسین یه وقت خدای نکرده تو دستتون یا وبلاگتون منفجر بشه؛ و یا فک می کنین ممکنه به دلیل حمل این بمب، مشمول قوانین مربوط به

Terrorism act

بشین، اول این مطلب رو بخونین و ببینین دنیا دست کیه. خلاصه اینم از این

قلابی، ساختگی

2007-03-10T08:40:00.000+03:30

مقدمه مهم: اول بگم که مطلب این پست بطور کامل و مستقیم از وبلاگ بی بی سی فارسی، "کپی - پیست" شده اینجا. اصولاً اینکار ـ کپی و پیست مطلب دیگرون- رو کاملاً غیر حرفه ای و حتی ضد حرفه ای می دونم؛ اما چون خیلی ها نمی تونن وبلاگ بی بی سی رو باز کنن، و از طرفی هم، مطلب این پست به نظرم خیلی مهم بود، این کار رو انجام دادم. حالا امیدوارم با ذکر کردن منبعش، کمی تا قسمتی از میزان غیرحرفه ای بودن کار کم کرده باشم.

و حالا اصل مطلب

همزمان با سفر پرويز داودی، معاون اول رييس جمهور ايران به سوریه، مراسم بهره‌برداری از خط توليد خودرو ايراني "سمند" در دمشق آغاز شده است. شروع چنین پروژه ای بدون شک می تواند برای ایران اهمیت اقتصادی زیادی داشته باشد. اما آنچه که مهم است این است که در اقتصاد و تجارت بدون شک نام و نام گذاری برای افزایش بهره برداری از بازار بخصوص بازارهای منطقه ای و جهانی اهمیت ویژه ای دارد؛ چیزی که در تولید "سمند" در سوریه حداقل به نظر من رعایت نشده است. در تصويری که شبکه های تلویزیونی پخش کردند نام این خودرو بر روی آن

SHAM

حک شده بود. برخی از رسانه ها نیز در خبر خود این اسم را

SHAAM

هجی کرده اند؛ شايد اسم این خودرو اصلا "شام" (بر گرفته از شام و شامات) باشد. اما به هرصورت رسانه های شنیداری انگلیسی زبان آن را شم (به فتح شین) تلفظ کرده اند که معنی خاصی در زبان انگلیسی دارد

(A thing that is not what it is purported to be)

و برای یک محصول صادراتی با هدف ارتقاء آن در بازارهای

جهانی و بین المللی هرچند که انتخاب نام در کشوری عربی و برای آنجا باشد، انتخاب قطعا مناسبی نیست.

یه چیزی بین 8 و 9 مارچ

2007-03-09T08:52:00.000+03:30

دیروز از اون روزای خفن بود. از نظر شخصی که یه بلای عجیب و غریب سرم اومده بود و بکلی صبح تا شب، از کار و زندگی افتاده بودم. (اصولاً من در زمینه بلایای عجیب و غریب، یک تخصص و "جاذبه" ویژه دارم و این بلایا رو "جذب" می کنم). و این بلای جدید (که البته هنوز هم ادامه داره) عبارت بود از یکجور درد عصبی در نوک دندون هام! درست همون حالت حساس شدنی که مثلاً‌ موقع گاز زدن یخ به دندونها دست می ده... بگذریم حالا... گذشته از موارد شخصی (که خفن ترینش همینی بود که گفتم)، کلی اتفاقات خفن (و جه بسا خوف) غیر شخصی هم افتاده بود،‌ ازجمله آزاد شدن 15 تای دیگه از خانومهای بازداشت شده (یعنی الان سه تاشون هنوز تو زندان هستن، محبوبه خانم عباسقلی زاده، شادی خانم صدر و ژیلا خانم بنی یعقوب). دیگه اینکه واشینگتن پست نوشته که سردار علیرضا عسگری، معاون سابق وزیر دفاع ایران که مدتیه ناپدید شده، ظاهراً داره با سرویس های جاسوسی غربی همکاری می کنه. به عبارت بهتر، گفته که این آقا ربوده نشده بلکه به خواسته خودش، گم و گور شده و بعد هم به یه کشور دیگه منتقل شده. بامزه اینه که اسرائیلی ها (از جمله روزنامه ها آرتص) گفتن که ایشون، الان تو امریکاست، اما یه کارشناس امریکایی گفته نخیر، اتفاقاً تو اسرائیله! یکی دیگه هم گفته بابا دعوا نکنین، طرف تو اروپاست! اما باحالترین اظهار نظر رو یه کارشناس نظامی ایرانی کرده و گفته عسگری چهار پنج ساله که از دور خارج شده بوده و خلاصه خیر و خاصیتی واسه کسی نداره! قدیما این جمله رو به این شکل می گفتن: گربه دستش به گوشت نمی رسه؛‌ میگه پیف پیف بو میده! .....دیگه اینکه دیروز مثلاً 8 مارچ هم بود و پلیس،‌یه تجمع کوچیک خانومها رو که در همین رابطه جلوی مجلس جمع شده بودن، متفرق کرده. راستی انوشه خانم انصاری هم به مناسبت 8 مارچ، یه سخنرانی باحال کرده بود. دیگه چی؟ آهان! گویا سه شنبه صبح از حدود ساعت 9 تا 13، سیستم های پدافند اطراف یو. سی. اف اصفهان، یه ریز داشتن شلیک می کردن! مثلاً اینکار یه جور مانور دفاعی بوده. حالا که یو.سی. اف. رو گفتم، این رو هم بگم که این آژانس نامرد با اون رئیس کمونیستش (ملقب به البرادعی)، گفته سطح همکاریمون با ایران رو به نصف سطح فعلی تقلیل میدیم. یکی نیست بگه مگه تا حالاش چه حالی بهمون می دادین که حالا نصفش کنین! یا اصلاً یکی نیست به این البرادعی بگه: مرد ناحسابی! تو اگه دکتری، پس چرا تو آژانس کار می کنی؟

نکته مهم: چون دیروز بخاطر همون مشکل دندون از دور خارج بودم و از دنیا بی خبر، کل خبرای بالا رو از بی بی سی و زمانه نقل کردم. دیگه راست و دروغش پای خودشون

پ.ن.1. مثلاً خیر سرم می خواستم دیشب تا صبح کار کنم و عقب موندگی دیروز رو جبران کنم؛ اما از ساعت یک و نیم نصف شب تا نه صبح، داشتم کارهای گیتی و آزاده و مخصوصاً مینه رو ادیت می کردم! البته خداییش میارزید. هر سه تا مطلب، باحال بود

پ.ن. 2. لینک این سه تا آدم محترم رو ندادم که بیشتر از این آبروشون نره

پ.ن.3. در حالی که بنده شب تا صبح کار گیتی خانوم رو ادیت می کردم، خبر رسید که خودش تو پارک مشغول والیبالیدنه! دلم واسه خودم کباب شد

پ.ن.4. راستی چرا فقط خانوما کاراشون رو میدن من ادیت کنم؟ یعنی آقایون، زرافه رو آدم نمی دونن یا خانوما زرافه رو خر می دونن؟

پ.ن.5. آی خانومای محترم! این شماره 4 شوخی بودا! جدی نگیرین یه وقت! همچنان با اشتیاق فراوان، کارهای شما را می ادیتیم

گابو 80

2007-03-07T01:56:00.000+03:30

گابریل گارسیا مارکز، نویسنده شهیر کلمبیایی و مبدع سبک بی نظیر رئالیسم جادویی، خالق رمان جاودانه "صد سال تنهایی"، و بالاخره، کسی که این وبلاگ اسمش رو از اون به عاریه گرفته، امروز 80 ساله شد. تبریک گابو

امروز عصر، هشت نفر از خانومهای دستگیر شده پریروز، آزاد شدند. به گفته یکی از آزادشدگان، همه افراد بازداشتی از همون پریروز دست به اعتصاب غذا زده بودن و گویا برخی از اونها هم در زندان انفرادی هستن.

لیورپول: صفر - بارسلونا یک

مجموع: دو بر دو و حذف بارسلونا از جام باشگاه های اروپا! خداحافظ بارسا

رسول

2007-03-06T19:59:00.000+03:30

خبر، غیر منتظره و باور نکردنیه؛ اونقدر باور نکردنی که وقتی بهم میگه: رسول هم رفت، می پرسم کجا؟ پیش خودم فکر می کنم نکنه مثل محسن، آواره تاجیکستان شده؛ یا مثل بهمن، سر از عراق درآورده، یا مثل عباس تصمیم گرفته از این به بعد، هرجا کار کنه بجز ایران. حتی گفتم شاید می خواد مثل ابراهیم، یه جورایی بکشه کنار و عزلت نشین بشه؛ اما راستش هیچکدوم از این گزینه ها با شخصیت رسول جور در نمیومد. همه این فکرا ظرف چند ثانیه ای که برای بازشدن لینک خبر لازم بود، از ذهنم گذشت. به محض باز شدن لینک، خشکم زد. خبر، کوتاه ، صریح، و بیش از اونی که فکرش رو بکنم، غیر منتظره بود. خبر این بود: درگذشت رسول ملا قلی پور

لباس کار

2007-03-06T16:28:00.000+03:30

من از همه روستایان عزیز و زحمت کش و" بی ادعا"ی این مملکت عذر می خوام و به هیچ عنوان هم قصد توهین به شخصیت این عزیزان رو ندارم. اما اگه می خواین یه نمونه دهاتی "پرمدعا" ی بی سواد رو به راحتی بشناسین، اونهم بدون اینکه به حرفهاش در مورد "تولید انرژی هسته ای در آشپزخانه منزل توسط یک دختر دانش آموز 16 ساله" و از این قبیل خزعبلات گوش کرده باشین، کافیه به این عکس که دوشنبه 14 اسفند تو صفحه 9 روزنامه کارگزاران ، توی مقاله ای به اسم "آرزوهای بزرگ" چاپ شده، یه نگاه بندازین

یه نفر نیست به این حضرت آقا بگه که لباس کار رو روی لباس های شخصی و برای جلوگیری از کثیف شدن و آسیب دیدن اونها می پوشن؛ نه اینکه برای همرنگ جماعت شدن، اول لباس کار رو بپوشی و بعد، کت خوشگل خودت رو روش تنت کنی!! خدایا! این تو علم و صنعت چیکار می کرده؟ یعنی حتی یکبار از دم در یه کارگاه هم رد نشده که اقلاً کاربرد و شیوه استفاده از لباس کار رو ببینه؟ این دیگه کیه بابا

متفرقات

2007-03-06T03:34:00.000+03:30

شیث رضایی: یک جلسه؛ علی دایی: چهار جلسه

خانوما همچنان بازداشتن

راستی این حکایت "ناپدید شدن" معاون سابق وزارت دفاع تو استانبول هم در نوع خودش، جالب و بامزه ست! آدم یاد دوران جنگ سرد می افته، و یاد کتاب "پیشه من خیانت است" ، که خیلی خیلی جالب بود

شهرام هم که ظاهراً بسلامتی رسیده به سنگاپور

این طرح صلح عربی هم حکایت بامزه ای شده

Venus ونوس

2007-03-05T03:18:00.000+03:30

چی بگم؟ می خواستم از اخبار مربوط به بازداشت بیش از 30 نفر از خانم های فعال حقوق زنان ، اونهم بخاطر شرکت در یک تجمع کاملاً ساکت در مقابل دادگاه انقلاب بنویسم، اما دیدم نوشتن نداره. مگه کسی هست که ندونه؟ اونها رو که از بچه های بیست و یکی دوساله تا خانوم های جاافتاده و بالای پنجاه و چند ساله بینشون بودن رو از اونجا به مفاسد وزرا و بعد هم به بند 209 اوین منتقل کردن. ظاهراً قراره فردا چندتاشون رو به قید ضمانت و در صورت تامین و تسلیم وثیقه آزاد کنن؛ و بقیه هم بمونن تا تکلیفشون روشن بشه. خب البته نمی شه گله ای داشت، هرچی باشه این خانوما از شهرام جزایری و قاتل های زنجیره ای و قاچاق فروش ها، خطرناک ترن و خب نمیشه در مورد مجازاتشون،‌ کوتاهی و اهمال کرد

پ.ن. یه وقت فک نکنین که این قضایا ارتباطی با 8 مارس داره ها! نه، اصلاً

خسته

2007-03-04T03:23:00.000+03:30

خسته ام، خسته. بدجوری هم! نمی دونم باز چه مرگمه، اما با این که مطلب واسه نوشتن زیاد دارم، با اینکه کلی کار رو هم تلنبار شده، با اینکه.....با وجود همه اینها، نمی تونم بنویسم.

اما فقط برای اینکه فراموش نشه:

بعد از اینکه تو بازی سایپا - پرسپولیس،‌ وقتی که پرسپولیس تا دقیقه نود، 2 بر یک عقب افتاده بود،‌ یه پنالتی بی مورد و مسخره براش گرفتن (که تازه معدنچی زد به تیر، و داور هم دستور تکرار داد تا هرجوری که هست،‌ پرسپولیس گل دوم رو بزنه)،‌ صدای دایی که در طول بازی هم،‌ شیث رضایی جلوی چشم داور بدجوری اذیتش کرده بود،‌ حسابی شاکی شد و هم از این قضیه گفت و هم موضوع گل کاملاً خطای استقلال به صباباطری رو مطرح کرد؛ که خب تابلو بود که محرومش می کنن! اما حالا جالبه که به بهانه حرکت دایی (که فیگور ضربه به صورت شیث رو گرفت،‌ اما به هیچ وجه، ضربه نزد)، اون رو بصورت نامحدود و تا اطلاع ثانوی (بخوانید تا زمان اطمینان از قهرمانی و نایب قهرمانی استقلال و پرسپولیس!) از همراهی سایپا محروم شد

مورد جالب دیگه هم باز در مورد مراسم نیم میلیارد تومنی "قهرمان قهرمانان" میشه. تو این مراسم، به هر کدوم از 13 نفر پایانی، 8 میلیون تومن دادن. و به دو نفر اصلی هم، نفری 25 میلیون اضافه دادن،‌ که میشه 33 میلیون تومن.

دقت کنین: 33 میلیون تومن. اونوقت به حسین رضازاده که با پهلوانی و جوانمردی!! از شرکت در مراسم انصراف داده بود و جا رو برای جوونترا باز کرده بود،‌چند داده باشن، خوبه؟ هیچی، 35 میلیون ناقابل!! یعنی دو میلیون بیشتر از قهرمان قهرمانان! دلیلش رو هم که خودت خوب می دونی. مگه نه؟

پ.ن. اسکناس 5000 تومنی هم که اومد. کی گفته ما تورم داریم؟

پ.ن.2. بلپط هواپیما رو می خوان سه برابر کنن!! فکرشو بکن! مثلاً یه بلیط رفت و برگشت تهران-مشهد با این هواپیماهای درپیت، که اولاً اصلاً معلوم نیست که پرواز می کنن یا نه؛ وحالا اگه بعد از "ان" ساعت تاخیر، پرواز کنه هم معلوم نیست دوباره زمین رو می بینی یا نه، میشه 190 هزار تومن!! طرف می خواد بعد از صد سال با خانوم و سه تا بچه بره زیارت، فقط باید یک میلیون تومن پول بلیط بده!! یعنی اِندِ کشورِ توپ داریما! کسایی هم که راجع به هواپیمایی هایی مثل آسیا ایر (که با کمتر از صد دلار، از کوالالامپور می برتت ونکوور)، حرف می زنن هم دروغگو و خالی بند و عامل استکبار جهانی هستن. شما باور نکنین

Talkative! روده دراز

2007-03-02T03:19:00.000+03:30

یه چیزایی واسه نوشتن داشتم، اما الان خیلی خسته ام؛ هم جسمی و هم فکری. نمی تونم بنویسم. یعنی اگه بنویسم هم می دونم که

مزخرف تر از همیشه در میاد.....بگذریم

باز هم مراسم قهرمان قهرمانان....ژست روشنفکری حسین رضازاده و "مثلاً" کنار کشیدنش از مراسم امسال و جا بازکردن برای جوونتر ها! در حالیکه امشب هم مثل همیشه، بیشتر از هرکس دیگه ای، از اون حرف زدن و مدال بهش دادن و رو صحنه نگهش داشتن و سرود براش پخش کردن و ....و دلیلش رو هم که "هم تو دانی و هم من"

حالا سوتی های مراسمشون هم یه طرف: جاییکه جواد خیابانی (معروف به غول بیابانی) به جای "حمایل" گفت "شمایل"! فکرشو بکن: "شمایل قهرمان قهرمانان رو به شونه هاش بندازین"! البته بعد ماست مالیش کرد

یا مثلاً قراره مظاهری، قهرمان بوکس بیاد رو صحنه، تصاویر مبارزه کاراته جاسم ویشکایی رو نشون می دن

یا آخر مراسم،‌ خیابانی میگه امسال سه تا قهرمان قهرمانان داریم،‌ اما دو نفر رو معرفی می کنه و نشون میده! حالا بالاخره سه درست بود یا دو، ‌ما که نفهمیدیم.

اما یکی دوتا نکته باحال هم تو مراسم امسال بود که همیشه تو ایران و خصوصاً تو تلویزیون، تبو محسوب می شدن:

اول اینکه دیدن چهره دکتر پرویز سیار که با کت شلوار و کراوات در بین مدعوین حاضر بود،‌ خالی از لطف نبود -و چه خوش تیپ هم شده بود.

دوم اینکه وقتی مهروز خانم ساعی میخواست جایزه ش رو از دست هادی خان (داداش بزرگترش)‌ بگیره، باهاش دست داد. هر چند خواهر و برادرن،‌ اما به هرحال، دیدن صحنه دست دادن یک خانم با یک آقا در تلویزیون جمهوری اسلامی، خیلی عجیب و جالب و بامزه بود.

اما جداً حساب کنین چقدر بدبختیم که دیدن حضور یک آقای محترم با کراوات، و یا دست دادن یک خواهر و برادر،‌ برامون جالب و حتی کمی عجیبه. اما جداً چرا اینقدر بدبختیم؟ آخه چرا؟؟

پ.ن. حالا خوب شد قرار بود ننویسم ها! روده که نیست لامصب

شب پره

2007-02-27T19:09:00.000+03:30

و اما گوشه هایی از اونچه که دیشب پرید:
اولا سمیه خانم بینات، همسر احمد آقای باطبی آزاد شد. خب خدا رو شکر
ثانیاً بچه های ادوار تحکیم گیلان که بازداشت شده بودن، به یک روایت به قید وثیقه آزاد شدن و به روایت دیگه، در شرف آزادی هستن.
سئوال اما اینه که اگه اینا یا مثلاً سمیه خانم، مجرم هستن، چرا به این زودی آزاد می شن؟ و اگه مجرم نیستن، پس اصلاً چرا بازداشت می شن؟؟ بقول یکی از دوستان، این بازداشت ها، این روزها به شتری تبدیل شده که در خونه همه می خوابه! راستی به نظرتون شتر با زرافه هم همزیستی داره و در خونه ش می خوابه؟

اما جدای از دنیای سیاست و سیاست بازی (به شکل مرسومش البته)، دیروز خبرای دیگه ای هم بود. کنارگذاشته شدن استقلال از جام باشگاه های آسیا، حتمی، قطعی و رسمی شد. هرکی هرچی می خواد، بگه یا فکر کنه؛ اما زرافه از این موضوع خوشحال شد. چرا؟ چون شاید این باعث بشه که آقایون بالاخره بفهمن که همه دنیا، ایران نیست که ضابطه ها، قوانین و تاریخ ها، دوزار نیارزن و هر مشکلی رو بشه با ریش گرو گذاشتن و کدخدا منشی و راه های دیگه (که هم تو دانی و هم من!)،‌ فیصله بدن و ماس مالی کنن و روز از نو، روزی از نو.
دیشب عادل هم کولاک کرده بود و با اختصاص بیش از دو ساعت از کل سه ساعت برنامه 90 به این موضوع، سعی کرد با تعداد زیادی از افراد مرتبط با این موضوع صحبت کنه و مسئله رو باز کنه. از جمله این افراد، جویباری، نجف نژاد، امیدوار رضایی و نبی (دبیر فدارسیون) بودن. و البته مصاحبه ای از قلعه نویی رو هم پخش کرد. جالب بود که تا آخر برنامه، تمام این آقایون ضد و نقیض حرف زدن و آخرش معلوم نشد کی مقصر بوده. اما حرف آخر رو جویباری زد و خیال عادل و ما رو راحت کرد. اون با صراحت اعلام کرد که در زمینه حذف استقلال از جام باشگاه ها، هیچکس مقصر نیست، الا شخص شخیص عادل خان!! استدلالش هم این بود که عادل باید به مسئولین استقلال یادآوری می کرد که لیست اسامی رو به موقع بفرستن و در این مورد کوتاهی کرده و خلاصه هرچه فریاد دارید، بر سر عادل بزنید

حالا خداوکیلی یه نگاه به ترکیب هیات مدیره استقلال، خیلی چیزها رو در خیلی زمینه ها روشن می کنه: نجف نژاد، رسولی نژاد، امیدوار رضایی و بامزه تر از همه، سرکار خانم عشرت شایق! همگی نماینده مجلس هستن، اون هم نه از تهران. زریبافان هم که یار غار مستر پرزیدنته. آخه کجای دنیا اینجوریه؟ اصلاً این آقایون – وخانوم – سیاستمدار رو چه به فوتبال؟ مگه کار مهمتری ندارن؟ مگه کارهای سیاسی شون رو انجام دادن که حالا اومدن سراغ فوتبال؟ اینایی که همشون، انواع و اقسام عنوان هایی مثل دکتر و مهندس رو هم یدک می کشن، و ظاهراً عرضه خوندن و فهمیدن یه نامه کوتاه، ساده و رسمی کنفدراسیون آسیایی به زبان انگلیسی رو هم ندارن، و از عهده یه کار به این سادگی بر نمیان، سیاست مملکت رو چه می کنن؟ اینها که حتی نمی تونن حق یه تیم فوتبال و طرفدارانش رو حفظ کنن، چجوری می خوان از حقوق ملت، تو مجلس و دولت و اصلاً تو دنیا دفاع کنن؟؟
وضع پرسپولیس هم با استقلال هیچ فرقی نداره. هیات مدیره اون باشگاه هم، لبریزه از انواع و اقسام وزیر و وکیل و معاون وزیر و امثالهم.
ظاهراً این رجال سیاسی از این دو باشگاه پرطرفدار و قدیمی، "بوی کباب شنیدن"، غافل از اینکه اونجا داشتن "خر داغ می کرده اند"! حالا ببین کی گفتم

بحث استقلال و پرسپولیس، یا بطور کلی فوتبال و اصلاً ورزش این مملکت، نیازمند یک بررسی "دقیق و کارشناسیه"، که البته از اونجا که این زرافه، ادعای کارشناسی نداره، فقط می تونه به بخش "دقیق" کار برسه و نظرات خودش رو راساً اعلام کنه. بدبختانه، بعضی از مسائل و مشکلات، بقدری واضح و مبرهن هستن که لازم نیست آدم کارشناس باشه تا اونا رو ببینه و بفهمه؛ و حتی یه زرافه مثل بنده هم اونا رو به وضوح می بینه.

زرشک

2007-02-27T05:13:00.000+03:30

هیچی دیگه همش پرید! درست یک ساعت چیز نوشتم و درست لحظه ای که اومدم پابلیشش کنم، با یه اشتباه همش پرید و هیچ جور هم نتونستم برش گردونم! تا من زرافه خر باشم که پست های طولانی رو مستقیم و آنلاین ننویسم. اول تو ورد تایپ کنم و بعد با خیال راحت پابلیش کنم.

شب اسکار در بازداشتگاه

2007-02-26T04:54:00.000+03:30

در حالی که اون ور دنیا مراسم اسکار 2007 در جریانه و مردم دارن حالشو می برن، اینجا هنوز همون برنامه های قبلی و همیشگی در جریان هستن: امروز سه تا از اعضای ادوار تحکیم وحدت شاخه گیلان بازداشت شدن: آرش بهمنی، بابک مهدیزاده و سید کهزاد اسماعیلی! در حالیکه هنوز کسی از اتهام این بچه ها خبر نداره، ظاهراً یکشنبه قراره دادگاهشون برگزار بشه!! اما آخه واسه چی؟ آخه چرا؟؟

پ.ن. خب این هم از عوارض نصف شب نویسی! بچه ها دیروز دستگیر نشده بودن؛ پنجشنبه صبح دستگیر شدن و دیروز (یکشنبه) ظاهراً دادگاه داشتن (که از چند و چونش عجالتاً بی خبریم)، اما من زرافه ابله، با اینکه خبر رو درست خوندم،‌ اما چون نصف شب بود، متوجه نشدم که "امروز" (یعنی دیروز)، یکشنبه بوده و نه پنج شنبه! به هر حال شرمنده! اما خب، حالا زیادی هم گیر ندین. اصل و موضوع خبر که اشتباه نبوده -که البته ایکاش اشتباه بود

The Lost Humanity انسانیت از دست رفته

2007-02-24T03:57:00.000+03:30

1- از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

2- گشتیم، نبود؛ نگرد، نیست

3- دلم می خواد بمیرم

نا امیدی، نا امنی، و دیگر هیچ

2007-02-23T05:28:00.000+03:30

امروز البرادعی گزارش جدید و شش صفحه ایش رو در مورد سرپیچی کامل ایران از قطعنامه و ضرب االعجل سازمان ملل، تقدیم شورای امنیت کرد و خلاصه بدجوری بوی جنگ میاد؛ اما مهم نیست.
امروز بالاخره رسماً اعلام شد که پرینس هری (پسر دوم پرینس چارلز و پرینسس دایانا) همراه با هنگ زرهی محل خدمتش، به عراق اعزام میشه و احتمالاً در بصره و در همسایگی ایران مستقر میشه؛‌ اما این هم به درک.

می دونین مهمترین خبر امروز چی بود؟ درحالی که ادعا میشه که شهرام خان جزایری به سادگی از دست مامورین پلیس ایران فرار کرده، خانم سمیه بینات، همسر احمد باطبی – که دندانپزشکه و در حال گذروندن طرحش تو گرگان بوده- توسط سربازان گمنام امام زمان (یا همون اطلاعاتی های خودمون!) ربوده میشه و جالبتر اینکه تا الآن، مقامات رسمی، این قضیه رو انکار کرده ان. احمد باطبی هم در واکنش به این موضوع، دست به اعتصاب غذای نا محدود و کامل زده. این وضع مملکت ماست. اما آخه چرا؟

Inflation تورم

2007-02-22T04:34:00.000+03:30

راستی کم کم واسه بنزین 150 تومنی و تورم پشت بندش هم آماده باشین. آخ که عجب حالی داریم میکنیم با این پول نفتی که آوردن سر سفره هامون

Poor Texas! بیچاره تکزاس

2007-02-22T04:31:00.000+03:30

چند شب پیش واسه خودمون لمیده بودیم جلوی شومینه و داشتیم خیر سرمون از زندگی لذت می بردیم که یهو (به قول بردبارخان ییییییهو!) صدای شلیک یه گلوله از بیرون، چرتمون رو پاره کرد. اما چون بعدش صدای دیگه ای نیومد، ما هم بیخیالش شدیم و به چرت تنبلانه مون ادامه دادیم. حالا ساعت چند بود؟ حدودای 10. خلاصه هیچی، امروز که رفته بودیم سوپرمارکت واسه خرید، خبردار شدیم که ای دل غافل! اون صدای گلوله مربوط به اقدام به سرقت مسلحانه اتومبیل صاحب سوپرمارکت بوده!! تصور کن ساعت 10 شب روشن (بخدا اونجا جلوی سوپر، کاملاً روشنه، ضمن اینکه دورتا دورش هم ساختمون ها و ادارات ارتش و نیروی انتظامی یه!)، اومده بودن و برای دزدیدن ماشین، بطرف راننده شلیک کرده بودن که گلوله خوشبختانه خورده بود به صفحه کیلومترشمار ماشین.
یه روزایی بود که وقتی صحبت از نا امنی و مواردی از این دست می شد، مردم می گفتن: "بابا مگه اینجا تکزاسه؟" اما حالا فک کنم وقتی تو تکزاس صحبت نا امنی میشه، میگن بابا مگه اینجا ایرانه؟؟
کشور خوب و قشنگی داشتیم….یادش به خیر

شهرام، حسین، یونسکو

2007-02-22T02:07:00.000+03:30

1- "شهرام جزایری از زندان فرار کرد و ظاهراً از کشور هم خارج شده"
خداوکیلی خبر از این مسخره تر و احمقانه تر هم ممکنه؟؟ تو سیستمی که یه دانشجو یا وبلاگ نویس یا روزنامه نگار رو بعد از بازداشت، واسه چندین ماه می ندازن تو انفرادی و ممنوع الملاقات می کنن و حتی برای درمان هم از زندان نمیارنش بیرون، باید باور کنیم که شهرام خان جزایری، به سادگی از دست مامورین بی گناه و بی خبر از همه جا، فرار کرده؟؟ چندبار بگم: "لیک محال است که من خر شوم"؟

2- دیروز پهلوان حسین رضازاده در کمال فروتنی! نامه ای به ضرغامی نوشت و ازش خواست که امسال واسه مراسم "قهرمان قهرمانان" دعوت نشه. اون با اینکارش ضمن اینکه مغرورانه و تلویحی اعلام کرده که اگه به مراسم بیاد، بازم خودش انتخاب می شه، اما با زرنگی خودش رو از انتقادات بعدی راحت کرد. اگه یادتون باشه، بعد از اینکه چند سال پیاپی، رضازاده رو به عنوان قهرمان قهرمانان انتخاب کردن و این قضیه کاملاً بی مزه و خالی از هیجان شده بود، پارسال دیگه حسابی سر و صدا کرد و در حالیکه همه انتظار داشتن فرد دیگه ای (مثلاً ساعی) به این عنوان دست پیدا کنه، اما بازهم رضازاده رو انتخاب کردن که خیلی زننده بود. خداییش، در قهرمانی و اعجوبه بودن حسین شکی نیست، اما واقعاً اگه یه سری حرف ها رو نمی زد، از بعضی ها حمایت نمی کرد و ...، بازم اینطور بهش عزت و احترام می ذاشتن؟ بازم هرسال انتخابش می کردن؟ هممون می دونیم که انتخاب همه ساله اون به این عنوان، صرفاً بخاطر ورزش قهرمانی (یا حتی پهلوانی) نیست، و همین باعث شده که از محبوبیتش در بین مردم، کاسته بشه.

3- امروز از طرف یونسکو به عنوان "روز زبان مادری" انتخاب شده. کار جالب و شایسته ای بوده، چون زبانهای بسیار زیادی تا حالا از بین رفتن و تعداد بسیار زیادی هم در شرف نابودی هستن. طبق آمار یونسکو، در حال حاضر، حدود 6000 زبان در دنیا وجود داره؛ اما 96 درصد مردم دنیا ، به تنها 4 درصد این زبانها (یعنی حدود 240 زبون) صحبت می کنن. به عبارت دیگه، حدود 5750 زبان دنیا، تنها در بین 280 میلیون نفر رواج داره. یعنی بطور متوسط، هر کدوم از این زبونها، کمتر از 49 هزار نفر گوینده و شنونده دارن؛ و این یعنی اینکه به سرعت در حال نابودی هستن، مگر اینکه برای نجاتشون کاری انجام بشه. یادمون باشه که با نابودی هر زبان، یک تاریخ و یک فرهنگ هم نابود میشه

آخر بهمن

2007-02-20T04:24:00.000+03:30

1- مشکلات جسمی و روحی احمد باطبی بالا گرفته و ظاهراً از زندان به بیمارستان شهدای تجریش منتقل شده. در حالیکه پدر و وکیلش از وخامت حال احمد حرف می زنن، اما مسئولین زندان طبق روال معمول، از شرایط مساعدش صحبت می کنن!
2- باشگاه استقلال در حالی از جام باشگاه ها حذف شده که با گذشت سه روز، هنوز هم آقایون دارن دنبال مقصر می گردن و تو مصاحبه های مختلف، با ارائه آمار و اطلاعات متناقض، سعی در بی گناه نشون دادن خودشون دارن و اینها در حالیه که اصلاً معلوم نیست که اصولاً لیستی به کنفدراسیون ارسال شده یا اینکه حتی اون حرف های مبنی بر ارسال لیست در ساعت 10 صبح یا 4 بعد از ظهر شنبه 10 فوریه (بیست و یک بهمن) هم دروغه! حالا گیرم که راست باشه، خدا اینهمه روز و ماه رو از اینا گرفته بود که گذاشتن واسه 4 بعد از ظهر روز آخر؟ و اونم با استفاده از پست معمولی جمهوری اسلامی؟؟ یکی نبود به این آقایون دکتر و مهندس و وزیر و وکیل مجلس، تذکر بده مه آقایون مدیران نخبه، چیزایی مثل فکس و ای میل هم اختراع شده و تو دنیا داره استفاده می شه؟
3- ...از ذهنم پرید. نمی دونم می خواستم چی بنویسم! پس عجالتاً همینجوری واسه خالی نبودن عریضه، یک فقره "آخه جرا؟" ی جانانه تقدیمتون می کنم!

پ.ن. گفته میشه که محققین ایرانی، انسولین خوراکی رو با موفقیت آزمایش کردن. دیگه تا اطلاع ثانوی، راست و دروغش پای خودشون. اما امیدوارم این یکی دیگه مثل حکایت داروی درمان قطعی ایدز و مواردی از این دست نباشه. تعداد بیماران دیابتی تو کشور به شکل خطرناکی بالاست و این خبر -در صورت واقعی بودن- می تونه خبر خیلی خوبی براشون باشه.

اینم از بهمن 85

لیک محال است که ما خر شویم!

2007-02-19T05:06:00.000+03:30

سید اشرف الدین قزوینی ملقب به "نسیم شمال" که معروف ترین شاعر دوران مشروطه بود، روزنامه ای به نام "نسیم شمال" رو اول در رشت و بعدها در تهران منتشر می کرد. در این روزنامه، مطالب و اشعار انتقادی رو عمدتاً در قالب طنز می نوشت و منتشر می کرد و اشعار و مقالاتش به حدی مشهور و محبوب بودن که خیلی ها او رو با نام "آقای نسیم شمال" می شناختند.
نسیم شمال یه شعر خیلی معروف داره که به شدت وصف حال ما و دوران ماست. خصوصاً بعد از دیدن فیلمی که لینکش رو تو پست "بازم محموتی" گذاشته بودم، احساس کردم لازمه که این شعر رو هم اینجا بذارم. سید اشرف الدین، سال 1287 هجری قمری به دنیا اومد و در سال 1352 قمری از دنیا رفت. روحش شاد که با تمام انتقاداتی که کرد، ما هنوز اندر خم همان کوچه ایم. اما آخه چرا؟

دست مزن! چشم، ببستم دو دست
راه مرو! چشم، دو پایم شکست
حرف مزن! قطع نمودم سخن
نطق مکن! چشم، ببستم دهن
هیچ نفهم! این سخن عنوان مکن
خواهش نافهمی انسان مکن
لال شوم، کور شوم، کر شوم
لیک محال است که من خر شوم

هلیکوپتر

2007-02-17T17:32:00.000+03:30

ظرف تنها 48 ساعت، دو تا هلیکوپتر شرکت نفت تو دریاچه نمک شیراز (دریاچه مهارلو) سقوط کردن و جمعاً 5 نفر کشته شدن. کسانی که با هوانوردی آشنا باشن می دونن که سقوط هواپیما و هلیکوپتر در موقع فرود، توی دریاچه نمک چیز عجیبی نیست؛ جونکه هم به شدت به فرودگاه شیراز نزدیکه و هم اینکه بخاطر وضعیت آبش، تصویری رو ایجاد می کنه که به راحتی خلبان رو به اشتباه می ندازه. اما نکته ای که اینجا غیر طبیعی بنظر میاد اینه که اولاً هیچیک از این دو هلیکوپتر، قصد فرود نداشتن، بر عکس "ظاهرا"ً از فرودگاه شیراز بلند شده بودن و به سمت سیرجان پرواز می کردن. پس قاعدتاً احتمال اشتباه گرفتن دریاچه با فرودگاه و کم کردن ارتفاع برای فرود، منتفی میشه. نکته بعد اینه که بعد از سقوط هلی کوپتر اول (حالا به هر دلیل)، قاعدتاً سایر خلبان های این شرکت، حواسشون را بیشتر از همیشه جمع می کنن و احتمال وقوع حادثه مشابه در همون محل و اونهم در چنین فاصله زمانی کمی از سانحه اول، تا حد زیادی بعید بنظر می رسه. بنابراین میشه دو احتمال رو در نظر داشت: یا وضعیت فنی و عملیاتی و پروازی این هلی کوپترها خیلی خیلی خرابه، و یا اینکه تو دریاچه مهارلو خبرایی هست که ما ازش بی خبریم. بنظر زرافه، احتمال مورد دوم بیشتره. باید صبر کرد و دید

اسطوره های مدیریت

2007-02-17T13:24:00.000+03:30

خب به سلامتی یه نمونه دیگه از کارهای محیر العقول "مدیران جوان" این مملکت هم به بار نشست. باشگاه استقلال به اون همه اهن و تلپ و "سازمان فوتبال" و "مربی هلندی" و "امیر خان" و "صمد آقا" و "نصف کابینه" و خلاصه یه عالم ادعا، با یکی دیگه از شاهکارهای مدیریتی (که تو این مملکت اصلاً چیز عجیب و کم سابقه ای نیست)، از لیگ قهرمانان آسیا کنار گذاشته شد! حالا چرا؟ چون این مدیران سختکوش و با تجربه، نتونستن یه لیست 22 نفره بازیکنان رو سر موقع (یعنی تا 22 بهمن) آماده و به کنفدراسیون آسیا ارسال کنن!....حالا اینکه در آینده چه اتفاقاتی ممکنه بیفته و با پارتی بازی و ریش گرو گذاشتن و من بمیرم و تو بمیری (بالاخره آسیاست دیگه!)، استقلال بتونه بره به جام یا نه، هنوز مشخص نیست؛ اما در هر صورت، اتفاقات احتمالی بعدی، هیچ چیزی از ارزش کار این مدیران موفق کم نمیکنه! حقیقتاً باید بوسه زد بر دستان این مدیران لایق و زحمتکش و بی ادعا و کاربلد و باتجربه و مرده شور برده

بازم محموتی

2007-02-17T13:12:00.000+03:30

توروخدا این فیلم رو ببینین و خودتون قضاوت کنین:

فیلم

بازم می خواد مثل اون قضیه "هاله نور" بزنه زیرش و بگه مونتاژه؟ من زرافه حاضرم قسم بخورم که این آقای دکتر!!! حتی یه معادله دیفرانسیل رو بلد نیست حل کنه. باور کن معادله درجه دو رو هم شک دارم بتونه حل کنه! حتی از این آقا بعید نیست که تو درجه یکش هم بمونه! کسی که فکر می کنه انرژی هسته ای رو میشه "کشف" کرد! اونهم تو خونه و توسط یه دختر 16 ساله و با ابزاری که از بازار خریده! طرف مدعیه که "میانگین سن دانشمندان هسته ای ایران، زیر 25 ساله"! می دونی یعنی چی؟ یعنی میانگین سوادشون، زیر فوق لیسانسه!! طرف میگه "دانشمندای ما سلول بنیادی رو کشف کردن"! بابا این یارو خیلی گیجه بخدا! خدایا رحم کن به این مملکت

Hush! هیس

2007-02-16T02:19:00.000+03:30

هیسسسس! آروم! یواشتر! انقدر سر و صدا نکنید بابا! محمود خسته است. میخواد بخوابه

افراد حرفه ای و اخلاق غیر حرفه ای

2007-02-15T03:08:00.000+03:30

چی میشه گفت؟ تو ایران عادت کردیم که از کسی انتظار و توقع برخورد و اخلاق حرفه ای نداشته باشیم. در حقیقت تو این مملکت، خیلی ها اصلاً نمی دونن برخورد حرفه ای یعنی چی! اما آدم (در این مورد خاص، زرافه!) از آدم های حرفه ای که سالهاست دارن تو اروپا کار می کنن، اونهم تو موسسات معتبر و کاملاً حرفه ای، انتظار دیگه ای داره. اونهم نه یه انتظار بی مورد یا توقع بیجا؛ بلکه صرفاً توقع داره که حداقلِ اخلاق حرفه ای رو رعایت کنن و دوبار پیاپی، خلف وعده نکنن. یا دیگه نهایتش، اقلاً یه عذرخواهی خشک و حالی بکنن. جداً چی میشه گفت؟ گویا ایرانی جماعت، هرجای دنیا که باشه و هرچند سال هم که بصورت حرفه ای در محیط های حرفه ای کار کرده باشه، خصلت های بدش رو از دست نمی ده. اما تا دلتون بخواد، خصلت های خوب ایرانی رو به سرعت برق و باد، بدست فراموشی میسپره! اما آخه چرا؟؟ (کلی وقت بود این سئوال رو نپرسیده بودم! بعد از مدت ها بهانه مناسب دستم اومد! ). و اما باقی قضایا: اولاً که امام جمعه میانه دیروز با چاقو به قتل رسید!‌اما نمی دونم چرا زیاد در موردش صحبت نشد. ثانیاً امروز اول صبح، بعد از یه دوره نسبتاً آروم تو سیستان بلوچستان، دوباره یه اقدام تروریستی انجام شد و با استفاده از یه پیکان به عنوان تله انفجاری، یک اتوبوس حامل کارکنان سپاه رو منفجر کردن که ظاهراً بین 8 تا 18 تا کشته داشته و تعداد زیادی هم مجروح. با این اوضاع و احوال مملکت و این اقدامات تروریستی، اصلاً بوهای خوبی از آینده به مشام نمیرسه. ثالثاً اینکه آقای تشخیص مصلحت تو مشهد گفت که اگه امریکا، حسن نیت نشون بده، آماده مذاکره هستیم (جالا نگفت منظور از حسن نیت، دقیقاً چیه و یا مذاکره در مورد چه موضوعات و تا چه سطحی). لحن امریکایی ها هم امروز کاملاً عوض شده بود (از خود جورج بوش گرفته تا ژنرال پیتس فرمانده نیروهای امریکایی مستقر در عراق). رابعاً اینکه عجب فوتبال مشتی ای بود این نصفه شبی! بازی تکراری بولتون و آرسنال رو میگم. همه چی داشت: از بازی آندرانیک تیموریان (اون هم 84 دقیقه و بازی خوب و مثبتش) گرقته تا دو تا پنالتی (که آرسنالی ها جفتش رو زدنن تو آسمون!)، تا اخراج همبازی اسرائیلی آندو، تا سه مرتبه برخورد توپ با تیر دروازه هر دو تیم و خلاصه 120 دقیقه هیجان. جداً بازی قشنگی بود. هرچند آخرش، تیم آندو باخت و حذف شد.

خلاصه اینهم روز و شب دیگه ای بود که اومد و رفت.

آسیاب بادی

2007-02-13T02:45:00.000+03:30

راستی عصر (در واقع از دم دمای غروب تا نه شب) هم عجیب سر کار بودم. فکر کن سه ساعت تمام بشینی کنار تلفن و دائم هم ذهنت رو مرتب کنی؛ اما آخرش از تماس خبری نشه! خیلی باحاله ها! باور کن

شُکر

2007-02-13T02:42:00.000+03:30

امروز از اون روزا بود. اتفاقی افتاد که باور نمی کردم هیچوقت (لا اقل حالا حالاها) بیفته. انقدر عجیب، غیر منتظره و عالی که هنوز باورم نشده و نمیشه. امیدوارم آخرش هم به همین خوبی اولش باشه و پشیمونی و ناراحتی پیش نیاد. خدایا، دمت گرم

حیف از عادل، دریغ از نود

2007-02-13T02:10:00.000+03:30

ظاهراً عادل خان فردوسی پور علاقه ای به یادگیری از تجربیات گذشته نداره. حتی بعد از اون برنامه آبکی به اصطلاح نقد. برعکس، در این برنامه از محمد مایلی کهن به عنوان کارشناس دعوت می کنه تا از دلش دربیاره که در دعوت نامه اون برنامه کذایی، عنوانش رو بجای "کارشناس"، تنها "مربی فوتبال" نوشته بودن و دیدید که چقدر هم از این موضوع شاکی بود.
القصه،‌امشب این آقای مثلاً کارشناس که به عنوان بحث و آنالیز کارشناسی، بازیها رو گزارش می کرد (اینجا علیزاده اوت می ندازه، اینجا محمدی پاس میده به حسن کچل، و قص علی هذا)، اوج هنرنمایش رو در تقابل شخصی با قلعه نویی(یا قلعه نوعی! ما که آخر نفهمیدیم کدومه!)، نشون داد. جاییکه این دو تا دلقک که ادعاهاشون گوش فلک رو کر کرده، لااقل 15 دقیقه از وقت برنامه رو به درگیری و تسویه حسابهای شخصی به هدر دادن. جالب اینجاست که جناب امیرخان (یا اردشیرخان! این یکیش رو هم نفهمیدیم هنوز!)، در حالیکه داره دم از دلسوزی برای بیت المال می زنه و میگه برای صرفه جویی در مصرف بیت المال، تو اتاق های دو نفره، چهارتایی می خوابیدیم، یک ششم وقت برنامه زنده تلویزیونی رو که هر ثانیه اش، خدا تومن واسه بیت المال هزینه داره رو با اراجیف خودش و مایلی کهن تلف می کنه. شما رو به خدا، فقط به میزان ادب، کمالات!، و سواد (همین فارسی رو میگم ها، زبان های فرنگی و فوتبال علمی پیشکش شون) سرمربی اسبق و فعلی تیم ملی کشورتون توجه کنید:
قلعه نویی: " ...هرکسی که این حرفو بزنه..."
مایلی کهن: " من هرکسی نیستم!"
قلعه نویی : " من مَردم!"
مایلی کهن: "من هم مردم! نامرد نیستم!"
..........
و حالا سواد رو ببینین:
قلعه نویی: " کل یوم تیم ملی!" (منظور از کل یوم، کلهم به معنای همگی می باشد که لا اقل سه مرتبه از سوی مربی باسواد! و جانماز آبکش تیم ملی، بوضوح بیان می شود)
مایلی کهن: " در هاف تیم دوم..." دقت کنید که منظور از "هاف تیم"، هاف تایم یا همان نیمه است!!
مایلی کهن: "هاف ساید"! (که البته منظور آف ساید می باشد!)

حالا برین خوش باشین با این سرمربی ها و کارشناسای فوتبال مملکتتون! با این همه فهم و شعور و سواد و درک، تیم های اروپایی عمراً به گرد تیم ما برسن!

اما خداییش، یه چیزی رو نباید از نظر دور داشت، و اونهم اینکه
"بالاخره همه چیزمون باید به همه چیزمون بیاد"

کفار بی وجدان، کمونیست های بی ناموس

2007-02-12T00:26:00.000+03:30

1- یه افسر پلیس امریکا، بدلیل اینکه از کنار یه اتوبوس سرویس مدرسه که چراغ اضطراریش روشن بوده، رد شده و سبقت گرفته، خودش رو 200 دلار جریمه کرده.
2- یه روزنامه نگار هلندی به خاطر خوردن هفده قطعه شکلات، از خودش شکایت کرده. اون مدعی شده که چون این شکلات ها از کاکائوهای تولیدی در مزارع افریقا تهیه شده بودن و در اون مزارع هم از کودکان به عنوان کارگر بیگاری گرفته میشه،‌ پس اون هم شریک جرم محسوب می شه و باید به زندان بره. جالب اینکه وقتی دادستانی کل هلند این دادخواست رو رد کرده، طرف تقاضای فرجام کرده و یه مهاجر جوون بورکینافاسویی رو که در دوران کودکی در همین مزارع کار می کرده، به عنوان شاهد واسه شرکت در جلسه بعدی دادگاهش، معرفی کرده.

اصل و تقصیل این دو تا خبر باحال رو می تونین تو وب سایت رادیو زمانه بخونین

بیچاره گلسرخی، بیچاره ما، دریغ از 33 سال

2007-02-11T16:21:00.000+03:30

احتمالاً دیدین یا شنیدین که نفرت انگیزترین فارغ التحصیل کارشناسی مکانیک در سراسر دنیا (ببخشید، هیچ رقم نمی تونم خودم رو راضی کنم و بهش بگم مهندس مکانیک!)، چند شب پیش تو برنامه مزخرفش (دستمال یزدی فوق العاده)، با افتخار بخش هایی از دفاعیات خسرو گلسرخی مربوط به 33 سال پیش رو پخش کرد. دیشب مجدداً این بخش های گزینشی و به شدت سانسور شده رو با افتخار مضاعف و با نهایت منت بر سر بینندگان و در حضور صفار پخش کرد. و بلافاصله بعدش هم، خزعبلات رحیم پور ازغدی رو گذاشت که با پررویی و بی شرمی و دریدگی همیشگیش، گلسرخی و خلاصه هرکسی غیر از خودش و همپالکی هاش رو به جهالت، نادانی و بیسوادی متهم می کرد.
سالها پیش متن کامل دفاعیات گلسرخی رو خونده بودم و با دیدن این تصاویر سانسور شدهد به شدت متاسف شدم. داشتم دنبال متن کامل و اصلی می گشتم که بذارم اسنجا؛‌و درست زمانی که ناامید شده بودم، ییهو! از طریق رادیو زمانه به وبلاگ جناب ناصر خالدیان لینک شدم و متن رو اونجا پیدا کردم که اینجا "کپی- پیست" می کنم. در ضمن اگه به اینترنت پرسرعت دسترسی دارین، می تونین فیلم هشت دقیقه ای اون دادگاه رو از وبلاگ ناصرخان داونلود کنید. حدود 19.5 مگابایته.

نکته تاسف برانگیز اینه که آدم میبینه حرف های 33 سال پیش گلسرخی رو میشه امروز هم تو دادگاه تکرار کرد. یعنی از این بابت هیچ تفاوتی نکردیم. اما گلسرخی این فرصت رو پیدا کرد که حرف بزنه و از خودش و طرز فکرش (حالا درست یا غلط)، دفاع کنه و دادگاهش هم نه تنها علنی بود، بلکه حتی ضبط و پخش تلویزیونی داشت. اما الان بعد ار 33 سال، به کجا رسیدیم؟ آیا میشه دفاع کرد؟ میشه حرف زد؟ میشه لا اقل وکیل داشت یا دادگاه علنی؟؟

بخونید:

■ قسمت‌هاي سانسور شده دفاعيات دادگاه خسرو گلسرخي و كرامت دانشيان:
«... اتهام سياسي در ايران، اين است. زندان‌هاي ايران پر است از جوانان و نوجوان‌هايي كه به اتهام انديشيدن و فكر كردن و كتاب خواندن، توقيف و شكنجه و زنداني مي‌شوند.
آقاي رييس دادگاه! همين دادگاه‌هاي شما آنها را محكوم به زندان مي‌كند. آنان وقتي كه به زندان مي‌روند و برمي‌گردند ديگر كتاب را كنار مي‌گذارند و مسلسل به دست مي‌گيرند.
بايد به دنبال علل اساسي گشت. معلول‌ها ما را فقط وادار به گلايه مي‌كنند. چنين است كه آنچه ما در اطراف خود مي‌بينيم فقط گلايه است.
در ايران انسان را به خاطر داشتن فكر و انديشيدن محاكمه مي‌كنند. چنان‌كه گفتم من از خلقم جدا نيستم، ولي نمونه صادق آن هستم. اين نوع برخورد با يك جوان، كسي كه انديشه مي‌كند، يادآور انكيزيسيون و تفتيش عقايد قرون وسطايي است.
يك سازمان عريض و طويل تحت عنوان فرهنگ و هنر وجود دارد كه تنها يك بخش آن فعال است، و آن بخش سانسور است كه به نام اداره نگارش خوانده مي‌شود. هر كتابي قبل از انتشار به سانسور سپرده مي‌شود. در حالي كه در هيچ كجاي دنيا چنين رسمي نيست، و بدين گونه است كه فرهنگ موميايي شده كه برخاسته از روابط توليدي بورژوا كمپرادور در ايران است، در جامعه مستقر گرديده است و كتاب و انديشه مترقي و پويا را با سانسور شديد خود خفه مي‌كند. ولي آيا با تمام اين اعمالي كه صورت مي‌گيرد، با تمام خفقان، مي‌توان جلوي انديشه را گرفت؟
آيا در تاريخ، شما چنين نموداري داريد؟ خلق قهرمان ويتنام نمونه صادق آن است. پيكار مي‌كند و مي‌جنگد و پوزه تمدن ب-52ي آمريكا را بر زمين مي‌مالد!
در ايران ما با ترور افكار و عقايد رو به رو هستيم. در ايران حتي به زبان‌هاي بالنده خلق‌هاي ما مثل خلق‌هاي بلوچ، ترك، كرد اجازه انتشار به زبان اصلي را نمي‌دهند. چرا كه واضح است آن چه بايد به خلق‌هاي ايران تحميل گردد، همانا فرهنگ سوغاتي امپرياليسم آمريكاست كه در دستگاه حاكمه ايران بسته‌بندي مي‌شود. توطئه‌هاي امپرياليسم هر روز به گونه‌اي ظاهر مي‌شوند. اگر شما در زماني كه نيروهاي آزادي‌بخش الجزاير مبارزه مي‌كردند آن زمان را در نظر بگيريد، خلق الجزاير با دشمن خود رو در رو بود. يعني سرباز، افسر و گشتي‌هاي فرانسوي را مي‌ديد و مي‌دانست دشمن اين است. ولي در كشور‌هايي نظير ايران، دشمن مرئي نيست بلكه في‌المثل در لباس احمد آژان، دشمن را فرو مي‌كنند كه خلق نداند دشمنش كيست!».
«...امپرياليسم در جوامعي مثل ايران، براي آن كه جلودار انقلابات توده‌اي بشود، ناگزير است كه به رفرم‌هايي دست بزند. آقاي رييس دادگاه! كدام شرافتمند است كه در گوشه و كنار تهران مثل نظام آباد، مثل پل امام‌زاده معصوم، مثل ميدان شوش، مثل دروازه غار، برود و با كساني كه يك دستمال زير دارند صحبت كند و بپرسد: شما از كجا آمده‌ايد، چه مي‌كنيد؟ مي‌گويند: ما فرار كرده‌ايم! از چه؟ از قرضي كه داشته‌ايم و نمي‌توانستيم بپردازيم.
اصلاحات ارضي، درست است كه قشر خرده مالك را به وجود مي‌آورد ولي در سير حركت طبقاتي است، اين ماندني نيست. خرده مالكي كه با ماموران دولتي مي‌سازد نزديك‌تر است. ثروتمندتر است، آرام آرام مالك‌هاي ديگر را مي‌خورد در نتيجه ما نمي‌توانيم بگوييم كه فئوداليسم در ايران از بين رفته. درست است شيوه توليد دگرگون شده مقداري، ولي از بين نرفته. مگر همان فئودال‌ها نيستند كه الان دارند بر ما حكومت مي‌كنند، بورژوا كمپرادور، شركت‌هاي زراعتي و شركت‌هاي تعاوني كه بيشتر به خاطر ميليتاريزه كردن ايران به كار گرفته شده تا كدخداها!».
اين را هم در شروع سخنان اضافه کنيد: «من قطره‌اي ناچيز از عظمت خلق‌هاي مبارز ايران هستم خلقي كه مزدك‌ها و مازيارها و بابك‌ها، يعقوب ليث‌ها، ستارها و حيدر اوغلي‌ها، پسيان‌ها و ميرزا كوچك‌ها، اراني‌ها، روزبه‌ها و وارطان‌ها داشته است».

حال خود قضاوت کنید

Vladimir The Great

2007-02-11T02:01:00.000+03:30

عجب حالی داد شسته شدن و پهن شدن امریکا و جورج بوش توسط ولادیمیر خان پوتین. روسیه باید خیلی وقت پیش برای بازپس گیری اقتدارش اقدام می کرد. البته حالا هم کاری نکرده و فقط تا اینجا در حد حرفه.اما خب همینم بد نیست. حسابی جا زدن و حتی بعضی ها این رو نشونه ای از آغاز دور جدید "جنگ سرد" دونستن. فک نمی کنم اینقدرها قضیه جدی باشه، اما یه چیز مسلمه و اونم اینکه ولادیمیر دیگه تحمل این جورج ابله رو نداره؛ اونم با این همه حماقت و بلاهت و قلدری

تست

2007-02-11T01:59:00.000+03:30

کدام گزینه نفرت انگیزتر است؟
الف- فرزاد حسنی
ب- صفار هرندی
ج- رحیم پور ازغدی
د- همه موارد

پاسخنامه: گزینه "د" صحیح است

The other Omid 2 اون یکی امید 2

2007-02-11T01:46:00.000+03:30

اییییییییییییییییییییییول! امید رفتنی شد
یوهوووووووووو

مد و لباس

2007-02-08T02:14:00.000+03:30

قانون "مد و لباس" هم که به حول و قوه الهی تصویب و به دولت ابلاغ شد تا هرچه زودتر اجرایی بشه. دیگه چی می خواین ملت؟ این دولت مهرورز، درحالیکه عالم و آدم بهش گیر دادن و تحریمش کردن، اما یه لحظه از فکر خدمت به شما ملت شریف، غافل نمیشه. حتی تو این بحبوحه، به فکر مد و تیپ و لباستون هم هست. حالا باز قدر ندونین.

اون یکی امید- The other OMID

2007-02-08T02:10:00.000+03:30

کمتر از 12 ساعت مونده. از صمیم قلب آرزو می کنم موفق بشه. موفقیت امید، میتونه من رو هم امیدوار نگه داره. کی میدونه؟ شاید یه روزی...بالاخره دیگه... کی می دونه؟ به هر حال دلم می خواد به اینترنت دسترسی داشته باشه و جمعه شب، خبر موفقیتش رو برام بنویسه. خدایا! کمکش کن.